hayattan kesitler

ÇEMBER

2008-12-01T15:24:00.002+02:00

Ne garip yazacak o kadar çok şey var ki hayatımdan kesitlerde.Ama ne yazacak zaman bulabiliyorum ne de hevesim var yazmaya.Yaşamımda olağanüstü güzellikte şeyler oluyor yazmak istiyorum.Ama bunu istedikçe beni bir şeyler daha da derin bir bataklığa çekiyor.Gerçekten vadettiği günler gelecek mi HAKKIN? Ya da her fırtınadan sonra güneş yeniden doğar mı? Gece gündüze döner mi?Bu düşünceler içersinde düğüm oldum.Çözülemiyorum.Çözülemeyincede çözemiyorum sorunları:(

Allah'tan ümid kesilmez diyorum.

Ve nedense aklıma hep Yeni Türkü'ye ait bu şarkı sözleri geliyor;

Ya dışındasındır çemberin
ya da içinde yer alacaksın..
Kendin içindeyken,kafan dışındaysa
Çaresi yok kardeşim
Her akşam böyle içip kederlenip
Mutsuz olacaksın..
Meyhane masalarında kahrolacaksın..

Şiirlerle şarkılarla kendini avutacaksın
Ya dışındasındır çemberin
ya da içinde yer alacaksın..

Komik :)

2008-10-17T10:46:00.003+03:00

Çok güldüm.İlahi goca Molalı:)Bakın bir arkadaş yurt dışına gidince ne yazmış msn sine"cavır içindeyin,tüpsel çekimaz borda arımag bene" Yani "Yurtdışındayım,türk--cell çekmiyor burda, beni aramayın"

Aynı nakarat hep aynı aynı...

2008-10-16T17:56:00.003+03:00

Hiç mi acımadınız şehit olan gencecik Mehmetçiklere?O acı sizin evinize düşse suçlu aramak istemeyecek miydiniz?İhmal yok mu gerçekten?Bu ülke nereye gidiyor?Bu kriz bizi nasıl etkiler acaba?İşlerim nasıl düzelecek?Bu borçlar nasıl ödenecek?Kışta kapıda.Dolar yükseliyor,borsalar alt üst.Akşama ne pişirsem?İşler yetişir mi?Bu kanun maddeleride her gün değişiyor.Emeklilik yaşı da her geçen gün artıyor dolara mı endekslediler ne?Süper Loto 9 trilyonu aştı.Bana çıkar mı acaba?Oynasam mı?Yok bu ülke kurtulmaz.Yok kurtulur.İnsanlarımız duyarsızlaşmış.Düzelir.İkiyüzlü bencil insanlar ortalıkta.Çekilirler.Kime güveneceğiz?İnşallah güvenebileceğimiz birileri çıkar.

Yukarıdaki gibi o kadar çok soru geçiyor ki bu ara beynimden yazmaya vakit kalmıyor.İçimden de gelmiyor açıkcası.İşlerimin yoğunluğu ,ülke gündeminin yoğunluğu beni yazmaktan alıkoyuyor.Neden se bunları yazarken aklıma Nazan Öncel'in bir parçası takılıyor.

Kimi yükseklerden uçuyor
Kimi kimi yükseklerden
Kimi gerçeklerden kaçıyor
Kimi kimi gerçeklerden
Kimine bir haller oluyor
kimi hep bir şeylere takıyor
Kim kimi densiz kimi den’li

Açıyor gülleri birinin
Açıyor gülleri
Çalıyor zilleri birinin
Çalıyor zilleri
Etekleri

Aynı nakarat
Hep aynı aynı
Yarısı bayat
Hep aynı aynı
Yarısı hayat
Aynı nakarat
Anlat anlat

Kiminin öfkesi yangın
Kiminin tövbesi
Kiminin gözleri baygın
Kiminin sözleri
Kimi hep muzır işlere bayılır
Kimi her gün bunalım takılır
Kimi kimi tel’siz kimi telli

Tantana var iş yok
Gürültü var ses yok
Sureti var aşk yok
Görüntü var renk yok
Tantan var iş yok

Daha ne istiyorsunuz?

2008-10-09T18:16:00.003+03:00

hurarsiv.hurriyet.com.tr/goster/haber.aspx?id=10056226&yazarid=249

YAĞMURLAR

2008-09-24T13:42:00.003+03:00

Yazdan kalan son günleri yaşıyoruz buralarda.Geçenlerde radyoda dinlediğim programın sunucusu İstanbul'a yağmur yağdığını(Gerçi ondan bir gün sonra burayada yağdı)yavaş yavaş kışın geldiğini ve böylelikle sinema günlerinin başladığını söyledi.Şöyle bir düşününce yaz boyunca hiç sinemaya gitmediğimi farkettim.Doğru dedim sinema günleri başlıyor.Sonra kışa dair özlediğim bir çok şey geldi aklıma.
Yağan yağmuru seyrederken sıcak bir şeyler içmek,dışarda yağmur yağarken evde battaniyenin altında olmak ve mümkünse güzel bir film seyretmek,rüzgarlı havalarda ( kapalı bir mekanda)kabaran dalgalarıyla denizi seyretmek,kestane yemek,soğuk havalarda bir kase tarhana çorbası içmek,şöminenin çıtırtısı,kapalı havalarda eski parçaları dinleyip nostalji yapmak,yağmur dindikten sonraki havanın kokusu,berraklığı...Daha neler neler.

Her mevsimin kendine has güzellikleri var.Yazı ne kadar çok sevsem de kışın gelmesine de sevinmiyor değilim.Muhtemelen bir kaç yağmurdan sonra yazı sayıklamaya başlarım.İnsanoğluna yaranılmaz nede olsa :)

Kriz mi Ne Krizi?

2008-09-17T16:42:00.003+03:00

Devlet Bakanı Kürşad Tüzmen " Krizin dörtte birini geçtik,dalga dalga geliyor " demiş.
Ankara'dan haber yeni duyuldu sanırım.Vatandaş geçen yıldan beri bas bas bağırıyor ama devletin krizden anladığı kodaman dediğimiz kesimin krizi ise onu bilemem.Halkı her zaman yok saydıkları için.
Bulunduğum yerde turizm ile geçim sağlanıyor.Devletin istatiksel bilgilerine göre ülkemize gelen turist sayısı artıyor.Ama döviz girdisi ne durumda? Gelen turist parasının çoğunu turizm acentalarına verdiğinden buraya pek para kalmıyor.Zaten gelen turist orta halli bile değil.(İstisnalar olabilir elbette)Çoğu işsizlik parası,hastalık yardımı gibi devlet yardımlarıyla tatile geliyorlar.Ee alışverişe pek para kalmıyor haliyle.Bir de mantar gibi artan ve aynı işi yapan esnaf çok.Turizm acentaları otel,motel fiyatlarını epey kırpıyorlar(Batan acentalar ayrı bir konu)Bizler o otellerde 50-100 YTL arası konaklarken turist 10-15 sterline konaklıyor.Anlaşmalar döviz üzerinden yapılıyor.Döviz de bugüne kadar baş aşağı gidiyordu.Hal böyle olunca bu sektördeki kriz de kaçınılmaz oluyor.

Bir çok işyeri kapanıyor.Vergi borçları,kredi borçları da büyüyor haliyle.

Bana kalırsa geç bir açıklama.Daha doğrusu geç bir kabulleniş.Zira Atı alan Üsküdar'ı geçti.

Ramazan ayı ve hissettirdikleri

2008-09-11T12:56:00.000+03:00

Ramazan ayını çocukluğumdan beri çok severim.Mistik bir havası vardır.Huzur hakimdir havaya.Yemekler daha bir özenlidir.Eş dost,konu komşu birlikte yemekler yenir.Hele pişen yemeğin kokusu hiç o kadar güzel gelmemiştir burnunuza.
Daha eskiden teravihleri bayanlar evde hep beraber kılardı.Ben küçüktüm o zaman,çok eğlenceli gelirdi onların yaptığını yapmak.Ama şimdi özlüyorum o günleri.
Hala ramazan ayı mevcut ama belki yaşadığım yerden dolayı özlem duyuyorum o beraber yenen yemeklere,kılınan teravihlere.Yaz ayında buralarda daha çok çalışılıyor.Daha geç saate kadar.Eğer dükkanınız varsa 24,00 e kadar açık tutmak zorundasınız.E dolayısıyla insanlar oruç tutsalarda evlerde yemek etkinliklerine ve teravihlere pek yer yok.
Bu sebeplerden dolayı kış aylarına denk gelen ramazan aylarına özlem duyuyorum.Yemekten sonra teravihe giden büyükleri beklemek,onlar gelmeden evvel çay demlemek,uzun uzun sohbet etmek hoşuma gidiyor sanırım.Bir de insanlar(tabii benim tanıdıklarım)ramazan ayında daha bir anlayışlı,sabırlı,özverili oluyorlar.Bu da hoşuma gidiyor.

KAYBETTİK

2008-08-28T15:59:00.004+03:00

Ne enteresan artık apartmanımızdaki insanları tanımıyoruz.Apartmandan inerken karşımdan gelen insana gülümsediğimde bazen öylece donakalıyor gülümsemem.Neden böyle olduk ki biz? Nerde kaldı o annelerimizin apartmana yeni biri taşındığında hoşgeldine gitmesi,gitmesede eşyaları taşınırken bir şeyler yapıp götürmesi.Ya da kandillerde gelen kandil simitleri,lokmaları,helvaları...Aşure ayında yapılan aşureler???Hiç yok değil ama o kadar az ki.Bazı değerlerimizi çok hızlı bir şekilde kaybediyoruz.
Oysa ben akşamüstü balkonda oturup çay içerken aklına gelip beni arayan ,hiç bir kandili helvasız geçirmeyen teyzeleri özlüyorum.O sıcaklığı bir daha bulabilir miyiz bilemiyorum.Sadece annelerimizin döneminde mi kaldı acaba?Çok mu iş güç peşinde koşar olduk?

Güzel olan şeyleri kaybettik a dostlar :(

ŞİVE

2008-08-12T11:24:00.003+03:00

Şiveli konuşan insanlara bayılıyorum.Küçük bir kasabada büyümeme ve burada bir çok kişinin şiveli konuşmasına rağmen ben konuşamam.Bazen o kadar hoşuma gidiyor ki.Bir kaç kelime bari konuşabilseydim diyorum.
Bu konunun aklıma geliş noktasıda böyle konuşan Muğla'lı bir teyze.Hem dobra,hemde komik:)Öyle güzel söylüyor ki söyleyeceğini iyi bir şey mi yoksa kötü bir şey mi söyledi anlayamıyorsunuz,anlasanızda kızamıyorsunuz.
Size teyzeden küçük inciler."Enee gız gel bakem,ne kadanda büyümüşün sen.Gız gocayada vaamıştır buu.Enee etmesedine.Bizim Moolamızda adam mı galmadıydı a yavrıım.Elin yabanlarından goca buldun gendine."
Teyze süper.Belki ben tam aktaramamış olabilirim ama gülmekten cevap veremedim teyzeye.
Aklımda kalan bir kaç kelime daha var."Velesbit : Bisiklet , hönkürü : valla galiba oraya anlamında:),endeki gıydaki:galiba yanındaki,o taraftaki hatta endeenlerden biri olarak ta kullanılıyo o zamanda onlardan biri anlamına geliyo."Ya enteresan bir şive anlayacağınız.Don-dur-mam Gay-mak filmini izlemiş olanlar iyi bilirler.
Şiveli konuşan eski insanlar, bana huzur veriyor.İyi hissediyorum kendimi. Samimiyetleri ayrı güzel,lafı gediğine koymaları ayrı:)

AFİŞ

2008-08-05T15:04:00.002+03:00

O kadar çok yazacak şey olmasına karşın hiçbir şeyi aktaramıyorum.Yaz rehaveti sanırım.Gördüklerimi paylaşmak istesemde iki kelimeyi yan yana getiremiyorum.Neyse biriktirmeye devam.Çıkarlar sanırım birbir.
Dün Muğla'ya giderken yol üzerindeki bir tarlanın kenarlarına asılmış afişler gördüm.Yavaşlayınca üzerinde" Benim sadık yarim kara topraktır" ve "Türkiye çöl olmasın" yazdığını farkettim.Enteresan bir duyuru yöntemi.Keşke o tarlanın sahibi gibi herkes toprağına sahip çıksa ve önemini anlasa.Yoksa bu gidişle gerçekten çöl olacağız.

Hayatta ne Yalan ne Gerçek

2008-07-17T14:33:00.005+03:00

Bazen çocukluk dönemine geri dönmek istiyorum.Onlar kadar doğal,içten,karşılıksız sevgi veren bir canlı daha var mı?
Dün eve giderken içim kazınınca bir paket bisküvi aldım.Eve kadar dayanamıyacağım için açtım ve içinden bir tane yedim.İkinciyi elime aldığımda,mahalledeki dükkanların önünden geçiyordum.Amcamın kızının dükkanının önünden geçerken amcamın ,babamın orada oturduklarını gördüm ve yanlarına gittim.Bisküviden onlarada ikram ettim.Tam o sırada amcamın kızının çok bilmiş bıdırcığı marketten ekmek almış ,eve gidiyordu.Durdu,bize baktı ve "Ne yiyorsunuz?" diye sordu.Biz de ona uzattık böylelikle.Ekmeği eve bırakıp yanıma geldi ve bu sefer" Bitti mi bisküvi"diye sordu.Neyse bu benim çok hoşuma gitti.O kadar doğal ki onun için o soruyu sormak.Sonra kendimizi düşündüm.Kısacık hamileliğimde bile canım bir şey istediğinde utandım söylemeye.Halbuki ne kadar doğal bir olay.Küçüklüğümüzde gayet normal olan bir şey nasıl olurda büyüdüğümüzde ayıp haline gelir ki?
Bir kaç hafta evvel de bir arkadaşıma gidiyoruz eşimle.Elimizde borcamın içinde poğaça var.Sokakta oynayan ufaklıklardan biri yanımıza gelip"Nereye gidiyorsunuz?" diye sordu.Mahallenin muhtarı ya herşeyden haberi olacak.Arkadaşımıza dedik."Ne götürüyosunuz?"Poğaça dedik."Biliyo musun ben hiç poğaça yemedim"dedi.Biz eşimle koptuk.Açtık poşeti verdik eline.Annesi duysa kahrından ölür.Ama o kadar şekerdi ki.
Çocuklar her düşündüklerini özgürce söyleyebilen yegane varlıklar.Bazen bizde o kadar fütursuz olsak keşke diyorum.Makyajımı çok koyu yaptığımda "Öcü olmuşsun " diyen yeğenim,pembe ve şıkır şıkır giyindiğimde "cici bebi"diyerek beni seven komşumuzun kızı,beni gördüğünde önce şaşıran ve sonra boynuma sarılıp çok uzun zamandır görüşmüyormuşuz gibi bana uzunca sarılan arkadaşımın kızı hepsi o kadar tatlılar ki.İçlerinden ne geliyosa o.Oysa biz o kadar çok sıkıyoruz ki kendimizi yaşamda.Ne içimizden gelen sesi dinlemeye vakit ayırıyoruz,ne de istemediğimiz bir durum karşısında tepkimizi dile getiriyoruz.Yüzümüzde yalandan bir gülümseme takılıyoruz hayatta.

Verilmiş Sadakamız Varmış

2008-07-16T17:25:00.002+03:00

Yatağımda mışıl mışıl uyurken hafif bir sallantıyla uyandım.Deprem oluyor geçer diye düşündüm.Deprem bölgesindeyiz malum.Sık sık sallanırız.Binamızada güveniyoruz.Deprem talimatlarına uygun olarak yapıldı biliyoruz.Ama bu seferki ne binanın sağlamlığı nede başka bir şeye güvenmenin önemi yok diye düşündürdü.Şimdi gülüyorum yaşadıklarıma ama o an.
Önce yavaş yavaş sallandık.Rutin her zamanki gibi diye düşündüm.Bir gözüm açık geçer şimdi dedim.Ama sonra resmen bir beşiği sert sert sallarsınız ya öyle bir oraya bir buraya sallandık sanki bizde.Tek yaptığım besmele çekmek ve galiba son dakikalarımı yaşıyorum diye düşünmek oldu.O anda ne kocan ne ailen hiç bir şey düşünemiyosun.Sanırım beynin durduğu nadir anlardan:)
Deprem durdu biz üstümüze ne geçirdiysek hop hemen aşağıya indik.Çünkü bilemiyorsun öncü mü ardçı mı!!!Mazallah.
Bir kaç kişiydik ama aşağıda.İnsanlar inmedi.Bizde zaten 1 saat kadar sonra eve döndük.Ertesi gün konuştuğumuzda bana "neden indiniz ki?" diye sordular.Ben önce şaşırdım.Sonra "ya öncü olsaydı,bilemiyoruz ki" dedim.Aman nolcak dediklerinde,ülkemde hiç bir şeyin bu boşvermişlikle düzelmeyeceğine karar verdim.
" Ya hanım abla,hadi şimdi ucuz kurtulduk.Ama bu bölge yıkıcı depremlere açık.Ben kalkmayıp,aşağıya inelim demesem ve yıkıcı bir deprem olsa ve ben yaşasam Allah korusun onlara bir şey olsa,sence ben diye bir şey olur mu?Yada o zaman da boşver bir şey olmaz diyebilir misin?"dedim.
Abla kem küm etti.Ama haklıyım.Bu deprem 6.4 tü ve sadece kısa sürdü.Bir kaç saniye daha sürseydi taş taş üstünde kalmazdı.

3 AYLAR

2008-07-03T16:42:00.001+03:00

Regaip Kandilinizi kutlarım.

Bir Şey Söylemeye Mecalim Yok

2008-07-01T10:50:00.003+03:00

Çocukluğumdan bu yana değişen pek bir şey yok.Yaz geldi mi orman yangınları başlar.Güzelim yeşilliklerimiz simsiyah bir kabusa dönüşür.Ormanla beraber yanan hayvanlardan bahsetmiyorum bile.Her orman yandığında bilirim ki yerine yenisinin yetiştiğini göremeyeceğim.Bilirim ki toprak 1 sene en az dinlenecek.Temizlenecek.Sonra ağaç dikilecek.Çam ağacı dikseler büyümesi uzun zaman alacak.O yüzden ben muhtemelen göremeyeceğim.
Bu cehaletin önüne geçilsin istiyorum.İnsanlar bilinçlensin istiyorum.Ama nafile.Belkide cehalet değildir sorunumuz.Orman arazisi olma vasfını yitirmiş ormanlık alanların turizme açılmasına izin veren hükümetimizin,buyrun ormanı yakın sonrada yaktığınız yere turizm tesisini dikin demesidir sorun.Kim bilir?
Tarım arazilerini,ormanlık alanları artık 49 yıllığına kiralayabilirsiniz.Hatta satın alabilirsiniz.Ağaçları kesip,turizm tesislerini dikebilirsiniz. Geleceğimizi,çocuklarımızın geleceğini feda edebilirsiniz.Çünkü paradır değil mi herşeyin çözümü.Ağaçlar,ormanlar tarih olmuş,birçok hayvanın nesli tükenmiş kimin umrunda.

Ülkemde gemisini yürüten kaptan nasıl olsa!!!!

Ciğerim yanıyor :(

2008-06-27T15:40:00.002+03:00

Tam bloğu güncelleyecekken dışarda hava gri bir hal aldı.Sıcaklıkta arttı mı ne derken kötü gerçeği çok geçmeden anladım.Gene vatanımın ciğerleri yanıyor.Gri küller kar gibi yollara atıyor.Gözlerimde yaş bu cehalet ne zaman bitecek diyorum.Ne zaman.Şimdi amcamın kızını arıyorum.Yangın nerede ne yapabiliriz diye.Gingerem diyor evimize o kadar yakın ki koş gel.Hem ağlıyorum hem gidiyorum.Ormanlarımızın yandığı yetmiyor mu diyorum?Neyse bunları yazdığıma bile şaşabiliyorum.Ben kaçıyorum.Bakayım belki bir şeyler yapabilirim.:((((((((((

Ah Bu Sorular?????

2008-06-16T23:26:00.004+03:00

Bazen düşünüyorum da her şeyi ne kadar çabuk kabullenen bir toplum olduk.Hiç savaşmadan yenilgileri kabul ediyoruz.Devletin herhangi bir kurumu ile uğraşmaktan kaçınıyoruz.Yeni çıkan kanunları sanki kendi ülkemizde uygulanmayacakmış gibi düşünüyoruz.Gerçi düşünüyormuyuz onuda bilmiyorum ama.Dizilerdeki yaşamlar, karakterler bizi daha çok ilgilendiriyor.Sokağa dökülen o binlerce kalabalık bile neden sokaklara döküldüğünü unuttu sanırım.Yada hala neredeyse hergün şehit vermemize rağmen Mehmetçiklerimiz unutuldu.Unutulmaz dediğimiz her şey unutuldu gerçi benim memlektimde.Bu ülkenin ne şartlarla kazanıldığı unutuldu önce,daha doğrusu sadece resmi bayramlarda hatırlandı,kutlandı.Sonra bu ülkeye faydası dokunanlar.Hiç yoluna ölenler.Suikasta kurban gidenler.Susurluklar.Depremler.Denize sızan petroller.Ölen Mehmetçikler.Herşey unutuldu.Geriye hiçbir şey kalmadı sanki.Hangi noktada bu hale geldik.Hangi noktada millet ve ulus olduğumuzu unutup bizler,sizler,onlar olduk.Daha doğrusu nerede yanlış yaptık?Ve en önemlisi bu yanlışı düzeltmek mümkün mü? Çocuklarımıza,torunlarımıza güzel bir Türkiye bırakmak mümkün mü?

BİR YIL NE DE ÇABUK GEÇTİ

2008-06-16T23:14:00.004+03:00

Zaman o kadar hızlı akıyor ki.Dönüp arkaya baktığımda günün telaşından bir çok şeyi yapamadığımı farkediyorum.Bazen bi es vermek gerekiyor.Günlük koşuşturmanın içinde 1 (BİR) yılımı doldurduğumu bile farketmedim şu blog dünyasında.Kendimi tam ifade ettim mi bilemiyorum?Ama geriye dönüpte şöyle bir baktığımda yaşadıklarımı okumaktan ,o andaki duygularımı hatırlamaktan hoşlandım.Yıllarca günlük tutup sonra onları bir çırpıda yakan ben,bir daha bunun olmasına izin vermeyeceğimi farkettim.Benden sonrakilerede bir şeyler kalsın istiyorum.Dedemin anlattığı bir çok şeyi hatırlayamayan ben ,benim torunlarım saçma sapanda olsa bazen yazdıklarımı okusunlar ,benim dünyama girsinler istiyorum.Azda olsa neler yaşadığımı bilsinler istiyorum.
Neyse uzatmayalım.Bir yıldan daha uzun yıllar yazmayı diliyorum kısacası kendi kendime:)

T-a-n söylemiş G-i-n-g-e-r da beğenmişmişmişmiş

2008-06-12T17:36:00.000+03:00

Yaradir kalbe derin yaradir
Için için kanatir izi görünmez
Yamadir bu yüzündeki sevinçler
Kendi içinde bir sürü gizli hazindir

Yaradir gece gündüz kanatir
Için için yaradir izi görüNmez
Yamadir bu yüzündeki sevinçler
Kendi içinde bir sürü gizli hazindir

Belki merak etmezsin yinede söyleyim
öyle büyük sevdaki bahar neyleyim
Ardinda biraktigin ayni ben degil
Eger duymak istersen budur gerçegim

Tanridan hep bir isik beklerim
Günümü günüme eklerim beklerim gelmez
Kendimde hep bir eksik ararim
Fazlasina gücüm yok zamanim yetmez

Tanridan hep bir umut beklerim
Günümü günüme eklerim eklerim gelmez
Kendimde hep bir eksik ararim
Fazlasina gücüm yok zamanim yetmez

Belki merak etmezsin yinede söyleyim
Öyle büyük sevdaki bahar neyleyim
Ardinda biraktigin ayni ben degil
Eger duymak istersen budur gerçegim

GüLüMsE

2008-06-09T21:43:00.003+03:00

Hepinize teşekkür ederim.Zamanla geçiyor.Sadece bazen hayat benimle dalga mı geçiyor diye düşünüyorum.İsyan etmiyorum.En azından elimden geldiğince.Ama bir rüyaymış gibi geliyor bazen hayat.
Aslında bu kadar özel bir şeyi buraya yazıp yazmamakta çok kararsız kaldım.Ama hayattan kesitlerde buda var.Buda yaşandı.Daha da neler yaşanacak.Bazen mutluluktan kelebekler uçuşsada içimde bazen de üzüntüden , ağlamaktan içimin çıktığı günler oluyor olacakta elbette.Buda hayata dair sonuçta.Neler yaşanıyor dünya üzerinde benim ki küçücük belki yanında.Ama gelde bunu içime anlat.Beynim ne kadar "hayırlısı buymuş ,sağlıklı olmaması daha mı iyi "desede sürekli, kalbime söz geçiremiyorum.Onun benim bir parçam olduğu gerçeğini değiştiremiyorum.Elbetteki depresyon falan geçirecek değilim ama üzülüyorum işte.Bilen akrabalarım tebrik ederim dediğinde gözlerimden süzülen yaşları engelleyemiyorum.
O kadar çok insanın başından geçmiş ki.Herkes sende yaşayınca döküyor eteğindeki taşları.Şimdi hepsinin birer çocuğu var.Biliyorum bende her derde deva zamanla iyileşeceğim.Benim de elbette çocuğum yada çocuklarım olacak.Ama şimdi biraz hüznümü yaşamak istiyorum.Çok mu mazoşistçe.Sanmam belkide sadece bu acı değil benim yaşamak istediğim.Şimdiye kadar tüm kaybettiklerim ve tüm talihsizliklerim .Hepsini yaşayıp ders çıkarmak istiyorum tekrar tekrar kendime.
İstiyorum ki bir daha yaşamın ne kadar güzel olduğunu hiç aklımdan çıkarmayayım.İstiyorum ki hiç bir gereksiz ayrıntıya takılıp kalmayayım.İstiyorum ki hep gülümseyeyim.
SANKİ MÜMKÜNMÜŞ GİBİ...

Missed Abortus

2008-06-06T14:37:00.002+03:00

16 Mayıs Cuma hayatımda duyduğum en güzel haberi aldım.Hamileydim tam 5 hafta 5 günlük.Havalara uçamadım çok kötüydüm.Kusuyorum,başım ağrıyor.Hepsi birarada yani.Bunlar geçince mutlu oldum.Yaşasın dedim.Bir bebeğim olacak.Ama doktorum tembihledi çekirdek aile dışında kimse bilmeyecek taki kalp atışlarını görüp,duyuncaya kadar.6 haftayı zor ettim,içimden geçenleri kimseye söylemeyerek.Doktora gittiğimde bebeğin kalp atışlarını gördük , fakat duyamadık.Beni 10 günde 1 çağırmaya başlayınca bir problem olduğunu düşündüm.Üçüncü gidişimde soracağım artık dedim kendime.Son gittiğimde bebeğimin kalp atışlarını göremedik.4 boyutlu ultrasona girdim.Bebeğimin kesesinin içinde ne kan akışı ne de kalp atışı hiç bir şey yoktu.Bebeğim ölmüştü.Ertesi gün tıbbi nedenle kürtaj olmak zorunda kaldım.Salak gibiyim.Üzüldüm.Ama sevindim de.Çünkü belkide sağlıklı olmayan bir bebeğin kaderine engel olmuştu hayat.Ama genede kendimi bok gibi hissediyorum.Doktorda bunun çok sık karşılaşılan bir durum olduğunu söylüyor.Ancak benim talihsizliğim ilk bebeğimde başıma böyle bir şey gelmiş olmasıymış.Kendimi iyi hissetmek için kalktım işe geldim.Ama yok .İş yapasım yok.Ama evede gidesim yok.Sokaklarda dolaşmak için çok sıcak.Yazarsam rahatlarım dedim ama hafifletmedi ilk defa yazmak.Kendimi kötü hissediyorummmmmmmmmm.

Huysuz Kızın Huysuz Akrabaları

2008-05-29T17:18:00.002+03:00

Hayatta bazen akrabalarınızın aslında sizden ne kadar uzak olduğunu düşündünüz mü? Bazen arkadaşlarınızın size daha yakın olduğunu farkettiniz mi?Aslında ne kadar da yalnızız şu koca dünyada.Şu koskocaman dünyada insanların neyi paylaşamadığını çoğu kez anlamasamda ben saf.İnsanlara inanıyorum.İnanmakla hata yaptığımı düşünmüyorum.Ama bazen kullanıldığımı düşünüyorum.Benim çağırsa iki elim kanda olsa gidebileceğim akrabalarım nedense ben bir şey isteyince işi yokuşa sürüyorlar.Saf mıyım neyim.Kolayda affediyorum.Kimseyle küs kalamıyorum.Kalmadım da şimdiye kadar.Arada bir eşime tavır yaparım.Ama haklıyımdır ve en fazla 15 dk sürer.ÜFFFFFFFFFFF insanları anlamak zor.Olduğu gibi kabullensem beni tüketiyorlar.Nasıl olcak bu mevzular.
Ama akraba olmadığın insanlarla böyle bir problem yaşamıyosun pek.Ne zaman istesen yanındalar.Gece ara yataktan kalkıp gelirler.
Bu akraba olmakla mı ilgili yoksa insanların karakterleriyle mi? Yok canım akrabaların hepsinin mi karakteri bozuk.
Neyse ne.Kafam dalgın.Yazsam birbiriyle bağlantısı olmayan sürü ile şey yazabilirim.Ama saçmalamıyım en iyisi.
Aşağıdaki şarkı sözüylede yazımı noktalıyorum.

Nasıl bir kalp bıraktın
Bilir misin ardında
Bilir misin kırılan
Kalpler düzelmez asla
Dönüpte hiç baktın mı
Merak edip arkana
Eden bulur güzelim
Kalır sanma yanına

İşlerrrrrrrrrrrrrrrrr

2008-05-27T12:21:00.001+03:00

İşler o kadar çok ki:( Bu aralar başa çıkamıyorum.Havalarda ısındı.Çalışmak zaten zor.Ama yılmadan çalışmak işleri bitirmek lazım.O yüzden bir süre müsade bana:)

DÜŞÜN DÜŞÜN :)

2008-05-09T11:05:00.003+03:00

Dünya ne garip!Dün yağmur yağıyordu,bugün denize girilir.Pırıl pırıl umudumu destekleyen bir hava dışarda.HImm ne umudu mu? Hayatın daha güzel olacağına dair taşıdığım umud.Artık ülkemde bir şeylerin değişeceğine dair taşıdığım umud:/
Ne güzel olurdu,ülkemde siyasiler yalan söyleyince,yolsuzlukları ortaya çıkınca istifa etse.(Yani bazı ülkelerde olduğu gibi harakiri yapsınlar demiyorum bak)Yada yandaşlarını(Kibarcası)barındırmasalar yanlarında,herkes eşittir deseler.Yanlış politikalarla ülkemin hem prestijini hem de topraklarını kaybettirmeseler.Argo terimler kullanmasalar.Üreticiyi mağdur etmeseler.Doğru yolda ülkeyi geliştirmek için çalışanlara köstek olmasalar.Halkın temsilcileri olduklarını,seçilen olduklarını unutmasalar.Onları seçen halka sırtlarını dönmeseler.Halkın içinde olduğu maddi sıkıntıları,işsizliği görmezden gelmeseler.Dış borcumuzun arttığı gibi,insanlarımızın borçlarının da gitgide arttığını görseler.Ama borcu artan insanlarımızın intihar ettiğini de düşünüp kendilerine pay çıkarsalar.Değil 3 çocuk 1tanesinin bile fazla geldiğini bilseler.Ülkenin borçlarının stratejik konumdaki yerleri satarak,özel--leştirerek kapanmayacağını farketseler.Altın arama izni vermeyerek ormanlarımızı korusalar.(Çocuklarımıza yeşil bir ülke bıraksak)Hormonlu ilaç kullanımını yasak etseler.(Bizde hormonsuz sebze,meyva yesek)Çıkardıkları ya-salarla halkı mağdur etmeseler.Tüccarı,esnafı ya-salarla ezmeye çalışmasalar.Daha çok hastane ve okul açsalar.Bu okullarda ezbercilikten uzak eğitim verseler.Bu hastanelerde parası olmayanları rehin almasalar,tedavi etmekten kaçınmasalar.Vs Vs...

Bu liste sonsuza kadar uzar gider.Ama önce eğitimden başlamak lazım işe.Cahilliği en önemliside cehaleti silmek lazım ülkemin topraklarından.

Ordan Burdan

2008-05-05T11:59:00.004+03:00

Şenlikti,bayramdı derken yazmaya epey bir ara verdim.Tabii bunda eşimin gıda zehirlenmesi hadisesini yaşaması,hastane ve serum maceralarımızda cabası.Neyse şimdi iyi.En önemliside bu.Ama size önemli bir bilgi vermek isterim.Eşim balıktan zehirlenmiş.Ama balığın ne kokusunda,ne renginde herhangi bir gariplik yokmuş.Sonradan öğrendiğimize göre,bazı balıklar gayet taze ve sağlıklı olmasına ve görünmesine rağmen içinde bir takım bakteriler barındırırmış.Bu her zaman olmazmış ama bize denk geldi.Bu bakteriler balık pişse dahi içinde kalırmış.Bu da zehirlenmeye neden olurmuş.Yani benden söylemesi.Şans buda herhalde.
İşler de yoğun bu aralar.Tabii bunda baharın bizi yavaşlatmasınında etkisi var.Bahar mı dedim pardon burada resmen yazı yaşıyoruz.Kışlıkları kaldırdık çoktan.Hatta bu Pazar denize gidecektik ama Cumartesi arkadaşlarla sabahlara kadar birlikte olunca uyku daha cazip geldi.
Her yaz başı yazları çalışmak istemediğimi farkediyorum ama bu mümkün değil.Tembellik gelip oturuyor vücuduma.Ne zaman gider ki?
Bu aylarda en sevindiğim şey taze meyva ve sebzelerin çoğalması.Taze patates,taze yaprak,taze bezelye,taze bakla,çilek,erik...Ne zaman bunları alsam mutlu oluyorum.Kendimi de tazelenmiş hissediyorum ondan olsa gerek.
Neyse şimdilik hadiseler böyleyken böyle.
Son bir şey daha var aslında eklemek istediğim.Ben istiyorum ve diliyorum ki, bayramlar bayram gibi yaşansın artık Türkiye'de.

ŞENLİK VAR

2008-04-25T12:51:00.004+03:00

Ah bir şenlik bir şenlik arka arkaya.

Kentimiz yattığı kış uykusundan uyanmaya başladı nihayet.23 Nisan'la gelen hareketlilik dünde devam etti.Türkiye üniversiteler arası spor oyunlarının ev sahipliğini bu sene ilimizdeki üniversite üstlenmiş.Dün de ilçemizde açılış yürüyüşü ile start aldı bu proje.Ama ne yürüyüş.

Gençler ,cıvıl cıvıllar yerlerinde duramıyorlar.Çalan müzikler eşliğinde danslar , tezahüratlar çok çılgınlar çok.

A dan Z ye Türkiye'min bütün üniversitelerinden öğrenci var.Kortej uzun dolayısıyla.Onları görünce yaş almışım dedim kabul etmek zor olsada.Düşündüm sonra kendi kendime ."Acaba hayatlarının en sorunsuz ve en sorumsuz dönemini yaşadıklarını biliyorlar mı?"diye.İmrendim yani onlara.Azıcıkta kıskandım.O heyecan ,o cıvıltı.İçimi ferahlattı.

İyi ki geldiniz çocuklar şehrimize ,bizi uyuduğumuz uykudan uyandırdınız. Umutsuzluğumuza umut ışığı oldunuz.

6000 öğrencinin katılımı olduğu konuşuluyor.Bu sene 6.cısı yapılıyor.Ve bugüne kadarki en yüksek katılım olduğu söyleniliyor.Üniversite spor oyunlarında bu yıl jimnastik, atletizm, eskrim, masa tenisi, tekvando, yüzme, hentbol, karate, futbol, basketbol, halk oyunları, voleybol ve eskrim dallarında yarışmalar düzenlenecekmiş.22 Nisan /30 Nisan arası buradalar.Bu arada bugün akşam onlar için ve tabiki halk için bir de konser var.Ücretsiz.

Genç olmak güzel şey.Belki belli kalıplarda yaşamaya çalışmak zor.Belki birilerinin istediği gibi yaşamaya çalışmak zor.Ama genç olmak,genç kalmak güzel şey.Zor olsada...

Fotoğraf www.gundemgazetesi.net adlı siteden alınmıştır.

23 Nisan Kutlu Olsun

2008-04-23T18:45:00.003+03:00

Bana ne oluyorsa.Sanki bugün ben katılacağım bayrama.Bir heyecan bir sevinç.Sabah evimize çok yakın olan okulun bando sesleriyle merhaba dedim sabaha.Hemen aklıma bando takımında olduğum günler geldi.Gülümseyerek kalktım yataktan.
Sonra işe gittim.Tatil yapanların aksine.Çalıştım.Bitmek bilmeyen işleri bitirmeye uğraştım.
Öğlene doğru karşımdaki alışveriş merkezinin önünde 23 Nisan için düzenlenmiş özel bir program vardı.Müzik sesinden çalışmam zorlaşsada vazgeçmedim.Folklor takımları,defileler,konserler eğlendi çocuklar.
Folklor gösterilerini seyrederken ağlamaklı oldum.Hemde ben.Kendi kına gecesinde bile ağlamayan,düğün gecesi herkes hüngürt hoşurt ağlarken ağlamayan ben.Biraz daha seyretsem ağlayacağım o kadar yani.Kaçtım hemen içeri.
Nedir kardeşim bu duygusallık böyle yapış yapış.Bahardan olsa gerek.Bir de kendi çocuğum falan olsa , gitsem o alanda seyretsem fenalık geçireceğim herhalde.
Neyse şaka bir yana,bayılırım folklor oynamaya.Bende ilkokulda folklor takımında oynardım.Belki o yüzden etkileniyorum bu kadar.Gerçi ben ege yöresi türküsü duyduğum anda masadan kalkıp oynamaya başlarım zaten.Seyrederken de tüylerim diken diken olur.Milli duygularım mı kabarıyor nedir?
Hele Anadolu Ateşi ilk gösteriye başladığında İzmir Efes Antik tiyatroda seyretmiştim.Aman Allah'ım o nasıl bir gösteriydi.Beni Anadolu'da gezdirmediği yer kalmadı desem abartmış olmam herhalde.Çok güzeldi.Belki Efes'te seyretmesem o duyguları yaşayamazdım.Oradaki tarihi doku o mistik hava ... Muhteşem bir geceydi.Şimdi de Troya 'yı merakla bekliyorum.Bakalım o nasıl muhteşem bir gösteri oldu.
Nerden nereye geldim.Ama dansın,müziğin içinde olduğu herşeyi çok sevdiğim için ağzım açıldı mı bu konuda susmak bilmiyorum.Yazarken de aynı oldu:)

23 Nisan Ulusal Egemenlik Ve Çocuk Bayramını bizlere ve tüm dünyaya hediye eden Mustafa Kemal ATATÜRK'ü saygıyla anarken,Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramınız kutlu olsun diliyorum.

Binalar,Borular,Kokular :((

2008-04-22T18:31:00.003+03:00

Bahçeli evlerimizde oturmak,asmaların gölgesinde çay içmek,dut ağaçlarına salıncak kurmak varken biz beton bloklardan oluşan apartmanlar yapmayı seçtik.O da yetmedi bu beton blokların mimarisinin iyi olmasına önem vermedik.(ŞŞŞTTT İstisnalar kaideyi bozmaz)Tabiii o da yetmedi ki bizlere binaların içinden dışından olmadık borular,bacalar geçirerek daha da beter hale getirdik binalarımızı.Bide boyadık onları cart renklere.Hiç önemli değildi diğer gözlerin gördüğü,bizim işimiz olsun da değil mi?
Bu kadarına da pes ama artık.Konutların altına verilen restaurant ruhsatlarını şiddetle kınıyorum.Zaten çok güzel olmayan binalarımız daha çirkin hale geliyor.Levhalarla,borularla.Yaz aylarında pencere açamıyorsun.Yemeklerin kokusu her yeri sarıyor çünkü.
Hele bugün evimin yan cenabında gördüğüm manzara karşısında ne yapacağımı şaşırdım.Akrabalarımdan birinin restaurantı var yanımızda.Ve o şahıs benim yan duvarıma ,döner taktığı yer için, boru döşedi.Bilin bakalım boru nerde bitiyor.Penceremin hemen üstünde.İnanamıyorum ya.Ne kadar düşüncesiz olduk:(
Nasıl olacak bütün bir yaz döner kokusu bilemiyorum.hadi kokusunuda geçtim ya o çirkin boru görüntüsü.Ne pencere açtıracak bu yaz bize ne de balkonda rahat verecek.Gerek kokusu gerek görüntüsüyle.Neyse bir kez denesinler bakalım.Koku gerçekten soldan soldan gelirse bende onlara soldan soldan gideceğim gibi görünüyor.Neyse bir konuşalım bakalım ne diyecekler:(

Haftasonu

2008-04-15T11:56:00.004+03:00

Haftasonu haftasonu dediğimiz 2 günlük hayal.Keşke daha uzun olsa:/
Bu haftasonuma iyi başladığım için olsa gerek iyi bitti.Cuma canım arkadaşlarımla yemek yedik.Kah güldük kah üzüldük.Ama ağlamadıkkkkk:)Bol bol dedikodu yaptıkkk:)Mekanda çok güzeldi ama yemeklerimiz unutuldu saat 20.00 de gittiğimiz restaurantta yemekler 22.00 gibi geldi.Ben garson kızı öldürecektim nerdeyse.Ama arkadaşlarım sakinleştirdiler beni.Velhasıl gelen yemekler de kötüydü ama sohbet iyi olduğu için geri kalan herşey bahane dedik.Sohbete devam ettik.Ertesi gün deniz kenarında bir bahçeye gittik,aile eşrafı ile.11 kişiydik.Kahvaltı yapıldı,miskinlik yapıldı,dağ taş aşıldı sılcan(sarmaşık)toplandı.Akşamüstü denize karşı çay keyfi yapıldı.Mayomu götürmüş olsaydım denize girebilirdim.Hava güneşli değildi ama inanılmaz sıcaktı.Hele deniz dümdüzdü.Akşam mangallar yakıldı.Yemekler yendi,sohbet edildi.En zoruda geri dönmesi oldu:(
Pazar günü de hava aynıydı.Güneş görünmüyor ama inanılmaz sıcak.Kalktık yatlimanına gittik.Arkadaşlarla bir restauranta oturduk.Sohbet yemek gene hepsi bir arada.Sonrasında arkadaşımızın cafesine gidip dart oynadık.Ordan bir barın açılışı varmış,oraya gitmek istediler.Gittik.Arka masada duruyoruz,kapıdan uzun mu uzun, zayıf mı zayıf ,mini mini elbiseli bir hatun girdi.Biz buda kim falan diye bakarken,bardaki bir yazı dikkatimi çekti.Gelen hatun o gece orada sunuculuk yapmak için gelen manken kızlarımızdan biri.Eccceee Gür-Sel miş.Ama boy desen boy,zayıflık desen zayıflık,selülit falan da yok.Nerden mi biliyorum?Dedim ya mini miniydi elbisesi hakikaten:)

Selam vermek bu kadar zor mu?

2008-04-11T14:36:00.002+03:00

Bugün bir karar verdim.Karşıdan gelen herkese selam vereceğim ,iyi günler dileyeceğim diye.Öyle geldi içimden.Mutlu olmak karşımdakinide mutlu görmek için.Tanımadığım insanlara,şeklen bilipte ismen bilmediğim insanlara,kuşlara,böceklere herkese herkese.(Bahar mı geldi ne?Aman ha genç kızlar evli olmayan bayanlar öyle herkese selam vermeyin.Sonra kurtulamazsınız:)
Ben verdim ama almayan da oldu.Canları sağolsun.Hayatta en sevmediğim şeydir aslında ama olsun.Çok odun var dünya üzerinde çokkk.Ben iyi günler diliyorum bön bön bakıyor bazıları.Ne oldu ya biz bir anda nasıl bu kadar değiştik.Nerde o Türk insanın sıcakkanlılığı.Neyse vazgeçmedim yinede devam.

Herkese selam olsun.

Davacıyımmm

2008-04-10T15:51:00.002+03:00

Şekerler geçtiğimiz günlerde yerel televizyon kanalımızda canlı yayına çıktım.Üyesi olduğum bir dernekle ilgili olarak.Son dakika golü oldu biraz.Ofisten çıktığım gibi gittim.Allah'tan makyaj yapmıştım azıcık.Aman ne zor şeymiş bu canlı yayın dedikleri.Ayaklarımın titremesine engel olamadım.Bir de nereye bakacağımı bilemedim.Kıza baktım ,bir de yanımda oturan arkadaşıma.Zaten çok az müsade etti arkadaşım konuşmama ama olsun.Söylemek istediklerimi söyledim yine de.Geceyarısı tekrarını izledim.Ses tonunu bilemez ya insan.Duyunca çok beğendim ses tonumu.Ama görüntümü beğenmedim.Ayna da daha farklı görüyodum halbuki ben kendimi:/Eşim şehir dışında olduğu için seyredemedi.Şimdi CD sini isteyelim diyor.Yok daha neler.Görmemiş programa çıkmış tutmuş CD sini istemiş.Ben görüntümü beğenmeyince " Allah'tan kanal yayına yeni başladı.Fazla seyreden olmamıştır"diye düşünürkene bide ne göreyim karşılaştığım herkes "İyi konuştunuz,seyrettik sizi" demesin mi:/Özgüvenimi zedeledi bu televizyon programı.Davacıyımmmmm:/

Ah O Sürahi

2008-04-08T11:49:00.004+03:00

Nedense bugün içimi acıtan bir şey geldi aklıma.Yıllar önce bir iftar yemeği veriliyordu evimizde amcamlara.Tüm eşyalar özenle dolaptan çıkarılmıştı.Her zaman kullanılmayan bir çok şey o gece masadaydı.Masayı hazırlamasına yardım ettim annemin.Ne oldu orasını hatırlamıyorum ya babama ya benimle daima uğraşarak sinirlendiren kardeşime gene sinirlendim.Ve annemin elime tutuşturduğu sürahiyi sertçe sehpaya bıraktım.Çıt diye bir ses geldi sürahiden ve bütün su yere boşaldı.Sürahinin elimde sadece sapı kalmıştı.Ve başparmağımın hemen altı yarılmıştı.Hemen masadaki peçeteyi alıp sardım.O sırada annem geldi ama elimi farketmedi.Sürahiyi görünce "Naptın Ginger,o benim çeyizlik sürahimdi."dedi.Ama suratında öyle bir ifade vardı ki.Benim o anda kanayan elim bile o kadar acımamıştı.Yüreğim öylesine ezildiki onu hiç öyle görmemiştim.O suratındaki ifadeyi şimdi bile hatırladığımda gözlerim doluyor.Hiç kızmadı.Kızsa bana öfkeyle bağırsa belki o kadar üzülmezdim.Gözlerinde sadece çok sevdiği çok değer verdiği bir şeyi kaybetmenin acısı,hüznü vardı.Bende o yaralı yüreğimin sesini susturmak için elimden kaydı falan dedimsede kendimi rahatlatamadım.Evden bir çıkışım vardı kaçarcasına.O zamanlar amcamın kızı bizim karşımızdaki apartmanda oturuyordu.Benim sığınağımdı orası.Kapıyı çalıpta içeri girdiğimde hıçkıra hıçkıra ağlıyordum.o yazık önce anlayamadı,sonra elimi farketti ve ondan dolayı ağladığımı düşündü.Biraz konuştuktan ve elim sarıldıktan sonra eve geçtim.Ama Annemin yüzüne bakabilmek ne mümkün.Özür diledim ama bir faydası olmuşmuydu bilemiyorum.Hala o anı düşününce içimde bir yerler acıyor.Suratındaki ifadeyi unutamıyorum.
Bazen bizim için önemsiz gibi görünen bazı şeyler çevremizdekiler için manevi anlamda bir önem taşıyabilir.O vazoyu kırdığım anı geri çevirebilmek için öyle çok şey feda edebilirdim ki.Ama nafile.Ne zamanı ne kaybedilenleri ne de kırılanları geri getirmek mümkün olmuyor.O sebeple yaşadığımız zamanın kıymetinin farkına varalım.Kimseyi incitmemeye gayret edelim.Özellikle benim gibi çabuk sinirlenen ve sonrasında da pişmanlık dehlizlerinde çırpınanlardansanız,lütfen dikkat edin.Hiç bir şeyin telafisi yok bence.İnsanın kalbine işleyen herşey orada duruyor.Affetseniz ve ya affedilseniz bile...

Paylaşmak İstediğim

2008-04-03T12:23:00.003+03:00

Mail adresime gelen muhtemelen hepinizede gelmiş olduğunu düşündüğüm bir mesajı yayınlamak istiyorum.Benim çok hoşuma gitti.Dilimize sahip çıkalım gerçekten yoksa ben 2026 da kendi ülkemde konuşulanlara Fransız kalacağım.

Yıl: 1965

"Karşıma âniden çıkınca ziyâdesiyle şaşakaldım. Nasıl bir edâ takınacağıma hükûm veremedim, âdetâ vecde geldim. Buna mukâbil az bir müddet sonra kendime gelir gibi oldum, yüzünde beni fevkalâde rahatlatan bir tebessüm vardı. Üstümü başımı toparladım, kendinden emin bir sesle 'akşam-ı şerifleriniz hayrolsun' dedim."

Yıl: 1975

"Karşıma birdenbire çıkınca çok şaşırdım. Ne yapacağıma karar veremedim, heyecandan ayaklarım titredi. Ama çok geçmeden kendime gelir gibi oldum, yüzünde beni rahatlatan bir gülümseme vardı. Üstüme çeki düzen verdim, kendinden emin bir sesle 'iyi akşamlar' dedim."

Yıl: 1985

"Karşıma âniden çıkınca fevkalâde şaşırdım. Nitekim ne yapacağıma hükûm veremedim, heyecandan ayaklarım titredi. Amma ve lâkin kısa bir süre sonra kendime gelir gibi oldum, nitekim yüzünde beni ferahlatan bir tebessüm vardı. Üstüme çeki düzen verdim, kendinden emin bir sesle 'hayırlı akşamlar' dedim."

Yıl: 1995

"Karşıma birdenbire çıkınca çok şaşırdım. Fenâ hâlde kal geldi yâni. Ama bu iş bizi bozar dedim. Baktım o da bana bakıyor, bu iş tamamdır dedim. Manitayı tavlamak için doğruldum, artistik bir sesle 'selâm' dedim."

Yıl: 2006

"Âbi onu karşımda öyle görünce çüş falan oldum yâni. Oğlum bu iş bizi kasar dedim, fenâ göçeriz dedim, enjoy durumları yâni. Ama concon muyum ki ben, baktım ki o da bana kesik. Sarıl oğlum dedim, bu manita senin.. 'Hav ar yu yavrum?'

Yıl: 2026

"Ven ay vaz si hör, ben çok yâni öyle işte birden. Off, ay dont nov âbi yaa. Ama o da bana öyle baktı, if so âşık len bu manita. 'Hay beybi..'"

DİLİMİZE SAHİP ÇIKALIM !!!!

Daha Neler?????

2008-04-02T14:07:00.002+03:00

Bir durgunluk var,bahar olmasına karşın.Havada,insanlarda,işlerde... Her şey de kısacası.Ülkenin durumu ile eş düzeyde gidiyor sanki herşey.Sessiz bir bekleyişte herkes herşey.Kuşlar bile ötmüyor mu ne? Yok artık sende daha neler?????????

Ayrılık Zor Şey

2008-03-28T16:24:00.004+02:00

Dostlarımdan biri İstanbul'a taşınıyor.Çok üzülüyorum.Diğer dostlarımdan farlı şeyler paylaşabiliyoruz onunla.Bir yanım hiç gitmesin istiyor ama bir yanımda aldığı eğitimlere bakınca buralarda ne yapacak diyor.Oturup ağladım bugün,o derece yani.Ne kadar değişen bir şey olmayacak desekte biliyorum değişen çok şey olacak.Aklıma estiğinde çıkıp ona gidemeyeceğim,akşam canımız sıkıldığında gel okey oynayalım diyemeyeceğim,makarna yapıp hadi gelin ,gelirken de şarap alın diyemeyeceğim.Çatlaklığına gülemeyeceğim.Hiç tanımadığımız bir adama,kadına bir şey sorupta yanlış cevap aldığında , karşı tarafa " Olur mu annem" deyişine yarılıncaya kadar gülemeyeceğim.Minnoş deyişine "Ben kedimiyim" diye homurdanamayacağım.
En kötü günümde ofisime uğrayıp 2 dk da moralimi düzelten ,inanılmaz pozitif canım arkadaşımı o kadar çok özleyeceğim ki.Daha evvelde ayrılmıştık.Üniversite,master falan diye ama bu çok zor geldi.Şimdi ben kimi her doğumgününde çanta ve küpeye boğacağım,kime şeftali reçellerimi tattıracağım,kimi teselli edeceğim karşılaştığı problemler karşısında.ÜÜÜÜÜÜÜÜÜFFFFFFFFFFFFF.
O hayallerinin peşinden gidiyor ,umarım o hayaller gerçek olur da şöyle bir keyif kahvesi içeriz beraber.

SOBE

2008-03-27T11:16:00.003+02:00

Sobe Konusu:
1- Banner
2- "Çocuk istismarını durdurun"sloganının yazıda geçmesi
3-Çocukluğunuzda hatırladığınız ilk şarkı ve şu anda size hissettirdikleri

2- Ne kötü değil mi birilerinin birilerinden yararlanmaya çalışması ya da ona acı çektirmesi.Özelliklede bu bir çocuk olursa.Bir çocuğun eline şakadan vurduğun zaman bile o küçük dudağı nasıl da sarkar ,inanamayan gözlerle bir sana bir eline bakar acımamıştır belki ama ,o boncuk gibi yaşlar gözlerinden akmaya başlar.Ben bu görüntüye bile dayanamıyorum.Kimbilir ne fırtınalar yaşıyor içinde,o beyninde.Ama insan demekten hoşlanmadığım bazı yaratıklar malesef bu durumun farkında bile değil.Kaç kez bir çocukla annesinin arasına girip kafama terlik ayakkabı yemişliğim var anlatamam.Elbette çocuk istismarının bir çok çeşidi var.Sadece dayak değil.Ama ne olursa ,nasıl olursa olsun bu ÇOCUK İSTİSMARINI DURDURUN.Çocuk istismarını durdurmak ancak eğitimle ve toplum bilinçlenmesi ile sağlanır.
3- Çocukluğumdan 2 şarkı hatırlıyorum.Aslında hatırlamam enteresan çünkü şarkıların çıkış tarihleri 1980 li yıllar yani ben 2-3 yaşlarındaymışım.Herhalde ailemde bu şarkıları daha sonraları da dinleyen vardı.Küçücük bir çocuğun hafızasında bu şarkıların kalmasının başka bir açıklaması yok çünkü.
Neyse çok uzatmayalım şarkıların ilki PETROL,hani Ajda'nın Eurovisyon şarkısı.Diğeride Er-ol Ev-gin'in (bu arada kaç yaşıma kadar hatırlamıyorum ama AŞKIM dı o benim)Yas tutmasın gönüller,ağlamasın bülbüller,açsın rengarenk güller,düğünümüz var dostlar... şarkısı.Bana o eski günleri hatırlatıyor.Düğünümüz var dostlar şarkısını her dinlediğimde ilkokulda ki bir görüntü aklıma geliyor.Günlerden Cumartesi,okulda matematik kursundayım.Çıkışta babam beni motorsikletle almaya geliyor.Hiç unutmam rengi fıstık yeşili motorun.Onun arkasına biniyorum ve rüzgar yüzüme vurmasın diye babamı siper yapıyorum kendime.Ve bu şarkıyı söylüyorum giderken yolda.Ayrıca amcamın kızlarının genç kızlık dönemi o zaman ben küçük bir kız çocuğu.Onlara hayran.Uzun tırnakları,kırmızı ojeleri,topuklu takunyaları,kendilerinin diktikleri kıyafetleri,Hey dergileri,sabah kahvaltılarında açılan o eski radyo...Birde elimde fırça ayna karşısında üzerimde annemin giysileri bu şarkıları söylediğim günler.Eskide kalan her şeyi özlüyorum.O her şeyin doğal olduğu,şehirleşmenin bu kadar yaygın olmadığı,dostluğun yaygın olduğu günleri özlüyorum:/

DIŞ GÜÇLER BENİ ZEHİRLEDİ

2008-03-26T17:19:00.004+02:00

Zehirlendim.Evet evet şaka değil ya da yanlış okumuyorsunuz.Basbayağı zehirlendim.Dün işlerin yoğunluğu sebebiyle öğlen eve yemeğe gidemedim.Ve Burgee Keeeyden birşeyler yedim.Ah yemez olaydım.Yerken de hissettim aslında ters bir şeyler olduğunu ama açtım yedim tamam mı?Önce başım ağrımaya başladı,sonra gözlerim kararmaya başladı,daha sonra midemde (yemişim yemişim ama sindirememişim tarzında) bir kaya parçası duruyordu.Allahım hele baş ağrım.Bir an hiç geçmeyecek sandım.Eve saat 21.00 civarı sarhoş gibi gittim.Eve girer girmez soda içtim.Ve yattım yatmamla gözlerimi açıp tuvalete koşmam bir oldu.Biraz iğrenç olacak ama kustum.Sonra mide ağrım kalmadı ama başım ilaç içtikten sonra anca kendine geldi.İğrenç bir gündü yanii.Sabah geç kalktım haliyle.Ama midem de problem hala devam ediyor.Çok bir şey yiyemedim bugün.Ne yesem midemde külçe olarak duruyor.Neyse geçer herhalde.Bu ara biraz dikkat etmekte fayda var.İşler de yoğun bu ara belki ondan da oluyordur.Gerçi Nisan sonuna kadar böyle ama napalım.İdare edeceğiz artık.Saçlarımın içleri,yüzüm sivilce doldu stresten.Gitmediğim dermatologta kalmadı ama yok.Suratım da öylece duruyorlar.Vücudum kendini hala 18 sanıyor sanırım.30 u kabullenemedi zavallım.

BİLGİSAYAR

2008-03-25T11:26:00.002+02:00

Cuma günü bilgisayarıma bir haller oldu.Yavaşladı,bazı programları çalıştırmadı.Neyse servisi çağırdım.Öğlen 13.30 dan akşam 21.00 e kadar uğraştık.Olmadı.Cumartesi işe geldim,servisle beraber.Söktüler götürdüler ana makinamı.İşler bekler.Beyannamelerin yetişmesi gerek.Bilgisayarcılar rahat.1 saat dediler oldu 2 saat.Ben sıkıntıda kurdeşen dökeceğim.Bu sıkıntıyla kuaföre gittim.Ne büyük hata.Belimde olan saçlarım artık boynumun hizasında:(
Kuaförden geldim yarım saat sonra geldi bilgisayarcılar.Düzeldi çok şükür.Ama işlerde çok birikti.O sebepten işler beni bitirmeden ben işleri bitireyim izninizle.

ÇANAKKALE GEÇİLMEZ

2008-03-18T10:29:00.003+02:00

Çanakkale Zaferinin 93.yıldönümünü gururla kutlarken,bu vatan için savaşırken şehit düşmüş tüm isimsiz kahramanları saygıyla anıyorum.
Aşağıda okuyacağınız yazı http://www.canakkalezaferi.net/ adlı siteden alınmıştır
Çanakkale Savaşları, yüzyılımızın en büyük savaşlarından birisidir. Birinci Dünya Savaşı’nı galip bitirmek isteyen düşman devletler, gemileriyle Çanakkale Boğazı’nı geçip İstanbul’u almak istiyorlardı.

Osmanlı ordusu, İngiliz ve Fransız donanmalarına karşı Çanakkale Boğazı’nda aylar süren bir dizi deniz ve kara savaşı yapmıştır.

300.000 askerimizin şehit olduğu bu savaşlar sonucunda, düşman donanmaları ağır kayıplar vererek geri çekilmişlerdir. Çanakkale Savaşlarının denizle ilgili bölümü, 18 Mart 1915 tarihinde, düşman gemilerinin geri çekilmeleriyle sonuçlanmıştır. Bu nedenle, her 18 Mart gününde Çanakkale Savaşlarını anmaktayız.
Çanakkale Boğazını geçmek isteyen İngiliz ve Fransız gemileri, 3 Kasım 1914’de boğazın iki yakasındaki birliklerimize ateş açtılar. Birliklerimizin karşı ateşi ile geri çekilmek zorunda kaldılar. 19 Şubat 1915’de düşman donanması kesin hücuma başladı. Osmanlı ordusunun karşı ateşi ile tekrar geri çekildiler. 18 Mart 1915’de İngiliz ve Fransızlar 16 harp gemisi ile büyük bir hücum daha başlattı. Üç gemisi sulara gömülen düşman donanması, tekrar geri çekilmek zorunda kaldı.
Çanakkale Boğazını gemilerle geçemeyeceklerini anlayan düşmanlarımız, topraklarımıza karadan girmeyi denediler. İngiliz, Fransız, Avustralya, Yeni Zelanda ve diğer bazı sömürge ülkelere ait askerler 25 Nisan 1915 günü karadan çıkarma yapmaya başladılar. Kara savaşları, 9 Ocak 1916 tarihinde son düşman birlikleri de geri çekilene kadar devam etmiştir. 6-7 Ağustos 1915 gecesi Anafartalara yapılan çıkarma harekatını Mustafa Kemal komutasındaki birliğimiz durdurmuştur. 25 Nisan 1915 ve 9 Ocak 1916 tarihleri arasında , yaklaşık sekiz ay boyunca şiddetli kara savaşları olmuştur.

Sevgili arkadaşlar!
Çanakkale Savaşları, Türk Tarihinin belki de en önemli savaşıdır.Bugün özgür olarak yaşadığımız bu topraklara çok kolay sahip olmadığımızın bilinmesi gerekir.
Allah bizlere, bir daha böyle bir savaş göstermesin!

Madene Hayır Yürüyüşü

2008-03-14T11:11:00.005+02:00

Marmarisliler ve Marmaris'e gönlünü verenler yürüdü.Umarım ses getirir.
Osmaniye köyü Kız Mezarlığı mevkiindeki çam ormanlarıyla kaplı alanda bir firmanın yürüttüğü manganez madeni rezerv araştırması sırasında birçok ağaç kesilmesi üzerine, köy muhtarlığının şikayette bulunduğu Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesi, maden arama çalışmalarını geçici olarak durdurdu. Mahkemenin, hazırlanacak bilirkişi raporunu değerlendirdikten sonra kesin kararı vereceği belirtildi.

http://www.haberler.com/amazon-kadini-marmaris-te-eyleme-katildi-haberi/

Güzel Günler Yakında

2008-03-13T17:32:00.003+02:00

Daha önceki yazılarımdan birinde hayatımda bir şeyler ters gidiyor demiştim ya yanılmışım tepetaklak olmak üzereymiş.Kötü şeyler yazmak istemiyorum ,umutsuz yazılar yazmak istemiyorum.Sonra bir bakıyorum hayatımda doğru giden çok az şey var.Ne yazayım yani.Filmlerden bahsediyorum,ülkenin durumundan bahsediyorum ama olmuyor.Neyse.Son olması dileğiyle bu yaşananları aktarıyım da biraz içim ferahlasın.
Bir nevi bellek boşaltımı diyebiliriz:)
Ye-ner-bah-çe-Sev-il-a maçının olduğu gece, eşim şirket arabasını çarptı.Neyse kendinde bir şey yoktu Allah'a şükür.Ama arabanın arka kapısının değişmesi gerekti.
"Burnumuz kanamadan kurtulduk şükür,gelmiş geçmiş olsun"derkene.Dün öğleden sonra şarrr yağmurda telefonum çaldı.Arayan kardeşim "Abla,sakin ol bak şimdi ama babamlar kaza yapmış."Ben o arayı hatırlamıyorum.Aklımdan geçen sözler tek hatırladığım."Gene mi diyordu piyango gene mi bizi vurdu.Ey güzel Rabbim gene mi biz?"Kendimi zoraki toparlayabildim."Yaşıyorlar mı?"diye sorabildim fısıltıyla."İyilermiş" dedi."ŞÜKÜRLER OLSUN"diyebildim.Yaşamaları yeter diye düşündüm o anda,daha ne olduğunu bile bilmeden.Neyse tabii arkasından bombardıman soruları.Nerde kaza yapmışlar,şimdi neredeler....Neyse eve geldiklerinde arabada olan üç kişininde burnunun bile kanamamış olduğunu gördük ,şükürler olsun ki.Ne olduğunu nasıl olduğunu bile bilmiyorlar.Çok yağış vardı,yavaştık (50 km hızla gidiyorlarmış ki zaten daha hızlı olsalar,düşünmek bile istemiyorum),bir anda araba kaydı ve sürüklenmeye başladık (araba geldikleri yönün ters istikametine bakıyormuş arabadan çıktıklarında),yola taş düşmesin diye yapılan duvara çarpıp, yol kenarındaki o su aksın diye yapılan kanala düşerek durmuşlar.Yağmur bardaktan boşalır gibi yağdığı için düştükleri kanalda su içinde arabanın önünden girip arkasından çıkmış su.Sadece ıslanmışlar ve araba sürüklendiği için ezikler falan var ama bunada şükür.Allah'ım onları korumuş.
Aslında bu taraflara gelenler iyi bilirler.Sakartepe mevkinde oldu kaza.O uçurumdan aşağıya da uçabilirlerdi.O sebepten ŞÜKREDİYORUM tekrar tekrar.
İnsan başına daha kötüsü gelmeden yaşadığı anın kıymetini bilmiyor ya.Hani nankörlük yapıyoruz ya bazen.Unutuyoruz ya olanları.
Çok kel alaka olacak ama iyi yapıyoruz.Çünkü bu gerçeklerle yaşamak galiba çok zor geliyor.Dünden beri kendime gelemedim.Haberi duyduğum anda içimden bir şeyler koptu sanki.Sonrasında rahatlıyosun ama tekrar tekrar aklına gelince kötü oluyosun.O sebepten kötü olayları bir daha hatırlamamak üzere rafa kaldıralım.Ders alalım belki ama içimizde kalmasına bizi tekrar tekrar ağlatmasına izin vermeyelim.
Üzüntülerin geride kadığı mutlulukların sonsuz olduğu bir dünya diliyorum hepimiz için.
Resim gene flicr dan

Sinema Felaketi

2008-03-12T13:20:00.004+02:00

Sinema seyretmenin bir adabı var değil mi? Gişe başarısı yakaladı çok afişe oldu diye bir filme gidip bakmak istediğinizde o adabı çiğneyen dallamalarında orada olabileceğini göz önünde bulundurmakta fayda var kanımca.Bugüne kadar bir çok filme gittim.Ama dün yaşadığım gibi sinema salonuna belki daha evvel hiç gelmemiş,kendini sinema salonunda evinin salonunda gibi hisseden ve öyle davranan,durmadan konuşan ve hatta filmi anlatan kişilere rastlamadım.Bir sustum iki sustum.Ama 3.de "Pardon susar mısın? " dedim.Ve sonsuza kadar sustu.Ama bunu söyleyinceye kadar epey bir sinir oldum.Bu nedir ya.Biz nasıl bir toplum olduk ki,herkesin sessiz olduğu bir salonda kendimizi konuşma hakkına sahip sandık yada çok komik bir sahnede gülmekle kalmayıp alkışladık.Ah benim sinema yüzü görmemiş seyircim o senin alkışladığın sahneler ancak tiyatrodaysa alkışlanır.
Sen ondan sonra bas bas bağır işte Avrupalılar şöyle modern böyle modern diye.Adamlar boşuna istemiyorlar bizi Avrupa Birliğine.Sen sinema eğitimini bırak bir çok temel eğitimi verememişsin insanına.Ne bekliyosun ki.
Yani ne diyeyim gittiğim film Recep İvedik ti.Ve ben dün gece bir çok Recep İvedik gördüm çevremde.

Ah Bu Bahar

2008-03-11T09:59:00.003+02:00

Ne garip içimizdeki hüzünler güneşi tepemizde görmemizle birlikte eriyip gidiyor.Yerini tatlı bir telaş alıyor.Özellikle turizm bölgelerinde yaz için hazırlıklar başlıyor.Boya kokuları,matkap sesleri beni mutlu ediyor.Durgunlaşan yaşamımızın hareketleneceğini müjdeliyor.
18 Mart'ta yanılmıyorsam ilk konaklamalı turist grubumuz geliyor.Ama bu arada belediyemizin hazırlıkları herzaman olduğu gibi yeni başlıyor.Yoldaki Arnavut Kaldırımlarını söküp düzeltiyorlar,sahili olduğu gibi kazıp genişletmeye çalışıyorlar...Hiç bitmiyor yani belediyenin hazırlıkları.Bu hazırlıkları yaparken birkaç gün önce 1200 telefon kablosunu kopardılar,dün su borularını patlattılar.Yani ülkemizde plan proje diye bir olay olmadığı için.Zavallılar nerden telefon hattı geçiyor,nereden su borusu bilemiyorlar.Yani susuz olmak kadar zoruda yok bu arada.Depolardaki su bugün bitecek muhtemelen.Umarım akşama kadar hallederler şu boru işini.
Bu baharın en kötü tarafı bir uyuşukluk veriyor olması bünyelere.Bol bol uyumak,az az çalışmak istiyorum.Tüm bu harıl harıl çalışanların tersine.
Hımmm bak uyku bastırdı bile.Kalkıp kendime bir kahve yapayım.Yoksa işler yetişmeyecek.Belediyeden farkım kalmayacak.

ŞAŞIRDIMMM

2008-03-07T09:24:00.005+02:00

Dün benimde ortaokulun bir bölümünü okuduğum eski okulumun önünden geçerken tenefüslerde müzik çaldıklarını farkettim.ŞAŞIRDIIMMM.Bunla da kalmadı.Öğlen tatilinde bir sınıf öğrenci tek sıra halinde okuldan çıkıp yürümeye başladılar.Ben düşünüyorum bugün önemli bir gündü de ben mi unuttum diye.Ama hayır değil eminim.Velhasıl öğrencilerin bir süre sonra sinemaya doğru gittiklerini gördüm ,öğretmenleride yanlarında.Sordum soruşturdum.Okulun sinema ile anlaşma yaptığını ve sanırım büyük sınıfları,her öğlen arası 120 adlı filme götürdüklerini öğrendim.Henüz filme gidemedim ama giden arkadaşlarımın çok beğendiklerini ama ağlamaktan şırkıldıklarını sizlere bildirmeyi boynumun borcu sayarım.

Tür : Savaş / Dram / Tarihi
Gösterim Tarihi : 15 Şubat 2008
Yönetmen : Özhan Eren , Murat Saraçoğlu
Senaryo : Özhan Eren
Müzik : Özhan Eren
Yapım : 2007, Türkiye

Oyuncular

Özge Özberk (Münire) , Cansel Elçin (Süleyman Teğmen) , Burak Sergen (Sermet Bey) , Emin Olcay (Cemal Müdür) , Oytun Öztamur (Mehmet)

Van.. 1915 Ocak.. Kış...
1’nci Dünya Harbi’nin ilk ayları...
Eli tüfek tutan herkes Ruslarla ölüm – kalım harbindeyken sınır birliklerinde cephane tükenir...

Vanlı çocuklar gönüllü olurlar; Yaşları 12 – 17 arasında değişen 120 isimsiz kahraman çocuk... Cephaneyi sırtlanırlar, karlı dağlarda günlerce gecelerce yürürler...

İşte, isimleri unutulmuş olsa da bu büyük yolculuğu gerçek bir kahramanlığa dönüştüren gençlerimizin şanlı öyküsü bugünlerde beyaz perdeye aktarılıyor. Hazırlıkları 3 yıldır sürmekte olan “120”, özellikle günümüz gençleri için “uzun bir memleket türküsü” hedefiyle tasarlandı; 1914 yılı dekorları ve kostümleri yeniden üretildi.

NOT.Filmle ilgili resim ve bilgiler http://beyazperde.mynet.com/film/3844 adlı siteden alınmıştır.

BENİM BAŞKA MEMLEKETİM YOK

2008-03-04T10:07:00.006+02:00

Başka Türkiye yok.Ama malesef hükümet bunu umursamıyor.Bırakın tüm tartışmaları ülkemizi kazacaklar deşecekler ,tüm atıklarını bırakacaklar.Verimli topraklarımızda belki bir daha tek bir ot bile bitmeyecek.Gelecek nesiller belki hiç dalından domates yiyemeyecek.Doğal güzelliklerimizi göremeyecek.Ne olur buna hep birlikte dur diyelim.
Ulusal maden yasalarındaki bazı tipik ilke ve uygulamalar
Madencilik yapılamayacak yer ve koşulların belirtilmesi: Ulusal yasaların hemen her birinde madencilik yapılamayacak olan bazı ortamlar sıralanmaktadır. Buralarda ya hiç işletme yapılamamakta ya da özel izinler alınması gerekmektedir.

Brunei yasasına göre kutsal yerlerde, demiryolu, kanal, vb yapıların 30 m yakınında madencilik yapılamaz; madencilik yapılırken çalı temizlenebilir ama ağaç kesilemez.

Kamboçya yasasına göre ulusal, kültürel ve artistik miras alanlarında madencilik yapılamaz.

Endonezya yasasına göre, savunma tesisleri çevresinde; maden ruhsatı verilmeyen yerlerde; mezarlıklar ve kutsal yerlerde; karayolu demiryolu su kanalları elektrik hatları vb kamu tesislerinde; ayrıca izin alınmadıkça varolan yapılar, konutlar ve fabrika sahalarında madencilik yapılamaz.

Çin Halk Cumhuriyeti yasasına göre, yetkili makamlardan özel izin alınmadıkça limanlar, havaalanları ve savunma tesislerinde; önemli endüstri bölgelerine, büyük su yapılarına ve kentlerin büyük belediye yapılarına belli bir uzaklıktan yakında; demiryolu ve önemli karayollarına belli bir yakınlıkta; önemli ırmak ve seddelere belli bir uzaklıkta; doğal koruma alanlarında, önemli doğal manzara yerlerinde, önemli tarihsel taşınmazlarda ve devlet koruması altındaki tarihi ve doğal güzellik alanlarında; devletin yasakladığı başka yerlerde madencilik yapılamaz.

Madenlerin kamu mülkiyetinde olmadığı ABD‘nde bile, Humpries and Vincent (2001), ABD‘nde kamu arazilerini çok düşük bedellerle madenciliğe açan 1872 yasası ile verilen izinleri düzenleyen BLM (Arazi Kullanımı Bürosu) tarafından yapılan bir değerlendirmeye göre, BLM‘nin sorumlu olduğu 700 milyon dönümlük alanda madencilik yapılırken bunun 165 milyon dönümlük bölümünün ulusal parklar, yaban yaşamı koruma alanları, vb nedenlerle madenciliğe kapatılmış; ayrıca 182 milyon dönümlük kesiminde de BLM temsilcisinin kabul etmediği planlara göre madencilik yapılamayacağı kararı verilmiş olduğunu not etmektedir.

Japonya‘da Çevre Eşgüdüm Kurulu, bir sahada kamu yararı açısından ya da tarım, ormancılık, ya da başka bir endüstri açısından madencilik yapılamayacağına karar vermişse burası her türlü ya da belli bir tür madenciliğe kapatılır. Japon yasası öteki ülke yasalarındakilere ek olarak bataklıklar, göller, barajlar, parklar, hastane ve okullar, vb yerleri de madencilik yapılamayacak alanlara katmış.

Kore yasasına göre işletmeci, Kent Planlaması Yasası, Erozyon Denetimi Yasası, Ormancılık Yasası, Kamu Su Yüzeyi Denetimi Yasası, Akarsu Yasası, Doğal Parklar Yasası, Tarımsal Alanlar Kullanma ve Koruma Yasası, Özel Karayolu Yasası, Askeri Tesisler Koruma Yasası ile ilgili makamların iznini almak zorundadır. Kore yasasındaki kısıtlamalar da Japonya yasasının benzeridir.

Laos yasası, korunan ormanlar, kültürel sahalar, ulusal savunmayla ilişkili sahalar, vb yerlerde madenciliği yasaklamaktadır.

Filipinler yasasına göre askeri alanlarda; özel izin alınmadıkça mezarlıklar, kamu ve özel yapılar, arkeolojik ve tarihsel sitler, köprü karayolu demiryolları, barajlar ve öteki altyapı projeleri, plantasyon ve değerli tarım ürünü üretim alanlarında; eski yaşlı ormanlarda; ulusal parklarda; bölgesel ya da belde korularında, parklar ve yeşil kuşaklarında; kuş cennetlerinde madencilik yapılamamaktadır.

Bunların dışında, son yıllarda daha kesin yasaklamalar ortaya çıkmaya başladı : ABD‘nde önce Montana ve daha sonra Wisconsin eyaletlerinde siyanür liçi ile madencilik yasaklandı; benzer bir yasaklama Slovakya‘da getirildi; bu yıl Kosta Rika turizm ve orman gelirlerini koruyabilmek için topraklarını açık maden işletmelerine kapadı.

Çevresel ve Toplumsal Etki Değerlendirmesi (ÇED) istenmesi: Yeni yasaların nerede ise hepsinde ÇED yapılması ve onay alınması zorunluluğu var. En yeni değişikliklerde artık bunun toplumsal etki değerlendirmesini de kapsayacak şekilde ÇTED biçiminde hazırlanması isteniyor. Çoğu yasada bu, arama başlarken yapılıyor.

Filipinlerde ise arama sonrasında ÇED hazırlanması zorunluluğu var.

Hindistan‘da 1986 Çevre Koruma Yasası uyarınca ÇED hazırlanıp Çevre ve Orman Bakanlığı‘nın onayının alınması gerekli. Çalışma sırasında da her 6 ayda bir gelişme raporu verilmesi isteniyor.

Papua Yeni Gine ve Endonezya‘da son yıllarda daha fazla yabancı sermaye çekebilmek için çevre koruma standartlarının gevşetildiği bildiriliyor.

Güney Amerika ülkeleri bu konudaki gelişmelerde başı çeker durumdalar.

Dundee Üniversitesi‘nden Elizabeth Bastida üç Güney Amerika ülkesinde madencilik alanında uygulanan sürdürülebilir kalkınma ilkelerini kıyaslayarak incelediği yayınında Şili‘de merkezi bir çevre yasasının bulunduğunu ve bunun madenciliğe de uygulandığını; Arjantin‘de sektörel bir yaklaşımın seçildiğini; Peru‘da ise 1990‘a kadar merkezi bir çevre yasası uygulanırken, daha sonra madenciliğe özgü çevre kurallarının uygulanmasına geçildiğini ortaya koyuyor. Uygulamalar, Şili‘de bakanlıklar arası bir komisyon; Arjantin‘de yerine göre madencilik ya da çevre bakanlığı yetkilileri; Peru‘da ise Maden Bakanlığı tarafından yürütülüyor. Sistemin yönlendirilmesinde ÇED(çevresel etki değerlendirmesi) ya da TÇED(toplumsal ve çevresel etki değerlendirmesi) araçlarından yararlanıyor. Şili‘de yalnız arama değil, prospeksiyon aşaması için bile, elbette madencilik işlemlerinde de yalnızca ÇED değil, TÇED de yapılması zorunlu. Arjantin‘de de ağır makine kullanılan ve kazı yapılan prospeksiyon çalışmalarında ve her türlü aramada (elbette madencilikte de) ÇED yapılması gerekiyor. Peru‘da aramada ÇED gerekiyor. Şili‘de istenmese de Peru ve Arjantin‘de kapanış planlarının önceden hazırlanması ve bunun için ayrı ÇED hazırlanması isteniyor.

Bilgilerin halka açıklanması: Yukarıda anılan üç Güney Amerika ülkesinde de halkın katılımı ve temel bilgilere ulaşılabilmesini sağlayan kurallar bulunuyor.

Bir başka örnek olarak Kamboçya yasası da ruhsatlar ile ilgili bilgilerin ruhsat dönemi sonuna kadar saklı kalması kaydıyla, çevresel ve toplumsal konulardaki bilgilerin halka açıklanabileceğini kabul etmektedir.
Kapanışa ilişkin kurallar ve güvence istenmesi : Yasaların çoğunda kapanış sırasında uygulanacak planın da baştan hazırlanması isteniyor. Bunun için bir güvence verilmesi de giderek daha sık istenir oldu.

Bir örnek olarak, Filipinler yasası kapanışta çevrenin teknik ve biyolojik olarak yeniden düzenlenmesine yönelik bir program verilmesi ve buna uygun bir güvence fonu sağlanması isteniyor.
Farklı davranan ülkeler: Bu döküm gözden geçirildiğinde ülkeler arasında dikkat çekici farklılıklar olduğu dikkat çekiyor. Bazı ülkeler öncelikle kendi yurttaşlarına işletme hakkı verirken; pek çoğu, sorumluluklarını yerine getirmeyen işletmecinin ruhsatını iptal edebilirken; çoğu ülkede, ulusal parklar, tarihsel sitler, değerli ormanlar, barajlar, yollar, tarım arazileri ya da başka özel yerlerde madencilik yapılamamakta ya da ancak özel izinlerle yapılabilmekte iken; bazı ülkeler, yasalarında maden yataklarının ısraf ve ziyan edilmeden ussal kullanılmasını sağlayacak önlemler koymuş iken; bazı ülkeler, bazı maden türleri ya da bazı maden sahalarını korumaya alırken; bazı ülkeler, bazı madenlerin dış alım ya da satışına kısıtlamalar koyup ülke endüstrisini korumaya çalışırken; bazı ülkeler, kendi başına el emeği ile madencilik yapan yurttaşlarını koruyacak hükümleri yasalarına koyarken; bazı ülkeler, yalnızca çevre korumaya, araştırma geliştirmeye özendirme önlemleri uygularken; bazı ülkeler maden işletmelerini özel sözleşmelerle devrederken; bazıları, işletmelerin dışında arama aşamasında, giderek prospeksiyon aşamasında bile ÇED, bazıları da TÇED hazırlanmasını isterken; bazı ülkeler, önemli bilgileri halka açarken; bazıları, kapanış aşamasında yapılacak düzenlemelerin planının önceden hazırlanması ve bunun karşılığında güvenceler yatırılmasını zorunlu kılarken; bazı ülkeler, işçi sağlığını kollayan kuralları yasalarına koyarken; bazıları, madenciliğin kamu gelir kaynaklarını arttırıcı biçimde uygulanmasına yönelik vergi düzenlemeleri yaparken, bazıları da bunları ya boşlayan ya da tam tersine yönelen uygulamalar getiriyor. Bu farklılıkların altında, küresel kapitalizmin pazarı ya da hammadde deposu olmak zorunda olmak ya da ulusal çıkarların korunmasına ağırlık verilmesi yatıyor.

Küresel kapitalizmin henüz dünyanın bütününü teslim alamadığı anlaşılıyor.

BU YAZI http://www.sol.org.tr/index.php?yazino=27036 ADRESİNDEN ALINMIŞTIR.

Bizde mi? 5177 Sayılı Maden Kanunu okuyarak öğrenebilirsiniz.Ama tek bir madde yazmak istiyorum buraya.
Madencilik faaliyetlerinde izinler

Madde 7- Orman, muhafaza ormanı, ağaçlandırma alanları, kara avcılığı alanları, özel koruma bölgeleri, milli parklar, tabiat parkları, tabiat anıtı, tabiatı koruma alanı, tarım, mera, sit alanları, su havzaları, kıyı alanları ve sahil şeritleri, karasuları, turizm bölgeleri, alanları ve merkezleri ile kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri, askerî yasak bölgeler ve imar alanları ile mücavir alanlarda madencilik faaliyetlerinin çevresel etki değerlendirmesi, gayri sıhhî müesseseler ile ilgili hususlar dahil hangi esaslara göre yürütüleceği ilgili bakanlıkların görüşü alınarak Bakanlar Kurulu tarafından çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir.

İlgili bakanlıkların mevzuatı gereği yapacakları inceleme ve denetimlerde; ruhsat alanlarında bu yönetmelik esaslarına uygun çalışılmadığının tespiti halinde, mevzuat çerçevesinde yapılacak işlemler Genel Müdürlüğe bildirilir. Çevre ve insan sağlığına zarar verdiği tespit edilen madencilik faaliyetleri gerekli önlemler alınıncaya kadar durdurulur.

Çevresel etki değerlendirmesi işlemleri Çevre ve Orman Bakanlığı tarafından, diğer izinlere ilişkin işlemler de ilgili bakanlıklar ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarınca çevresel etki değerlendirmesi sürecinde en geç üç ay içinde bitirilir. Bakanlık ve diğer bakanlıkların mevzuatının gerektirdiği maddî yükümlülükler ruhsat sahibi tarafından karşılanır.

İmar alanları içinde kalan madencilik faaliyetleri, ilgili yerel merciden izin alınarak yapılır. Ruhsat alındıktan sonra imar alanları içine alınan maden sahalarına bu hüküm uygulanmaz.

Kamu hizmeti veya umumun yararına ayrılmış yerlere ve bu tür tesislere 60 metre mesafe dahilinde madencilik faaliyetleri Bakanlığın, binalara 60 metre, özel mülkiyete konu araziye 20 metre mesafe dahilinde ise mülk sahibinin iznine bağlıdır. Bu mesafeler, ihtiyaç halinde madencilik faaliyetlerinin boyutu, emniyet tedbirleri ve arazinin yapısı dikkate alınarak Bakanlıkça artırılabilir. Mesafeler yatay olarak hesaplanır.

Maden arama faaliyetleri, bu Kanunda sayılanlar dışında herhangi bir izne tâbi değildir. İşletme faaliyetleri ise, bu Kanuna göre Bakanlıkça çıkarılacak yönetmeliğe göre yürütülür.

Maden işletme faaliyeti ile Devlet ve il yolları, havaalanı, liman ve baraj gibi kamu yatırımlarının birbirlerini engellemesi, kamu kurum ve kuruluşlarının uygulamalarından dolayı maden işletme faaliyetinin yapılamaz hale gelmesi, kamu ve özel yatırım için başka alternatif alanların bulunamaması durumunda, madencilik faaliyeti ve yatırımla ilgili karar, Başbakanlık Müsteşarı başkanlığında oluşturulacak bir kurul tarafından verilir.

Kurulun teşkili, çalışma usulü, karar alma şekli ve diğer hususlar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.

Kamu yatırımları nedeniyle kurul kararı ile faaliyeti kısıtlanan maden işletmecisinin yatırım giderleri lehine karar verilen tarafça tazmin edilir.

Madencilik faaliyetleri ve/veya bu faaliyetlere bağlı tesisler için verilmiş izinler, ruhsat hukuku devam ettiği sürece geçerlidir.

Bu madde hükümlerine aykırı faaliyette bulunulduğunun tespiti halinde, ruhsat teminatı irad kaydedilerek bu alandaki faaliyet durdurulur. Beş yıl içinde üç kez bu maddenin ihlâli halinde teminatın tamamı irad kaydedilerek ruhsat iptal edilir.

Maden hakkının verilmeyeceği durumlar:

Madde 8 – (5177 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırıldı.)

Dışarda Hava Güzel

2008-03-03T12:30:00.006+02:00

Cumartesi yazdan kalma bir gün yaşadık.Nasıl güzel günlük güneşlik.Ama ben naptımm. Bütün günü evde geçirdim tabikiii.Biraz çamaşır yıkadım,biraz temizlik yaptım,e yemek yaptım.Arada balkonda (tabiki balkonu yıkadıktan sonra)keyif yaptım.Benim için oldukça hareketli geçti yani.Akşamda tüm aile hamsi partisi yaptık mangalda.Ama ne mangal.Hamsiler küçük mangal büyük.Epey bir uğraştık.Aman düşmesinler ,dikkat et çığlıkları arasında güzel bir mangal partisi yaşadık.Değdi yani.Gecenin sonunda ben amcamın kızının evinde yorgunluktan olsa gerek bitap düşerek şöminenin önünde uyuya kalmışım.Zaten hep derim bir önceki hayatımda kesin kediydim.Nereye gidersem gideyim bir evde odun sobası,şömine gibi ısı kaynakları varsa ben hemen dibindeyim.Kimseye kaptırmam.
Ben cumartesi günlük güneşlik olunca sandım ki pazar günüde öyle olacak.Seviniyorum işlerim bitti,pazar günü aylak aylak gezebilirim diye.Ama ne oldu,yağmur yağdı ühhüüühhüüü.Bütün planlarım altüst oldu.Bütün gün gene evdeydim ve hiç durmadan kendime yapacak işler buldum.En son eşim "Ya yeter artık bir otur.Yardım edeyim diyorum yok yapılacak bir şey diyorsun ama sabahtır hiç durmadın.Enerji içeceği falan mı içtin sen?"dedi.O kadar yani.Bende şaşırdım sonra kendime ya nasıl yatıp televizyon seyretmedim(yağmurlu havalarda en sevdiğim şey film izlemek)diye ,gazeteleri bile okumamışım yani.
Aman neyse önümüzdeki hafta daha sonraki hafta daha güzel günler olacak inşallah.O zaman çıkarız dışarı.Napalım.Ühhhhüüüü

NOT.Resim http://www.flickr.com/ adlı siteden alınmıştır.

AHHHHHHH AHHHHHHH

2008-02-29T12:09:00.002+02:00

Ne gariptir ki bugün hesap mutabakatı için aradığım bir çok firma Cuma günleri personelimiz izinli dedi.Niye ki?

Neler Oluyor Allasen?

2008-02-25T20:29:00.005+02:00

Bugünlerde herşey ters gidiyor hayatımda.Mesela ard arda bir çok ev aletim ,kaloriferim bozuldu.Devrettiğimiz şirketle ilgili problemler çıktı.Hem de ne problemler.Buraya yazıpta canımı daha fazla sıkmayacağım.Ama dünyevi heveslerimi boğazımda düğüm düğüm düğümledi.
Akşam rahatsızlandım.Bugün doktora gittim.O da ayrı bir dert.Bir poşet ilaçla döndüm eve.
Kamera şakası olduğunu düşünüyorum bütün olanların.Bu kadar terslik bir arada mümkün değil çünkü.
Durgunlaştım,daha da sinirliyim,tahammülsüzüm,canım hiç bir yere gitmek istemiyor.
Ama depresyona girmeyeceğim.Yırtmaya çalışacağım en azından.
Hayat bazen hepimizi böyle sınavlardan geçirir.Üstümüze üstümüze gelir.
Sevdiklerimiz yanımızda olunca her şeyin üstesinden geliriz.Ama bu aralar sevdiğim insanlara da tahammülüm yok o başka.
Kadın hastalıkları doktoru bana ilk çocuk için geç kalmış olduğumu daha doğrusu ikinci çocuğuma haksızlık ettiğimi söyledi.Ayrıca 6 yıllık evliliğimde hiç hamile kalmamamın düşündürücü olduğunu söyledi.EE korundum çünkü.%40 ihtimal varmış genede.Bilemiyorum.Kafam çok karışık.
Daldan dala atlıyorum ama öyle geliyor içimden.
Bazen erkeklerin bazı şeyleri kadınlar gibi (ince eleyip sık dokumadıkları için olsa gerek )takmadıklarını düşünüyorum.Daha rahatlarmış gibi geliyor.Ben rahat olamıyorum.
Bu arada her telden çalıyorum ya.Bu aralar kendi işini yapan kiminle konuşsam ekonomik sıkıntıdan bahsediyor.Piyasada para dönmüyor.Ben de biliyorum ama bu kadar çok kesimde olduğunu tahmin etmemiştim.Umarım ben yanılıyorumdur ama böyle giderse ekonomik kriz kapıda arkadaşlar.
Türkiye 'de bu aralar türban krizinin ardında binlerce entrika dönüyor. Uyanalım,Uyanık olalım.Bir yanda savaşan ve savaştığı yetmiyormuş gibi şehit düşen Mehmetçiklerimiz,bir yanda ekonominin rakamlarla iyi ama gerçekte hiç iyi olmayan gidişatı... Noluyoruz yani?Ülke bir darboğazda,bizse...
Geçenlerde bir arkadaşım anlattı.Küçük şirin deniz kenarında bir oteli var.Değişik yerlerden değişik insanların geldiği.Geçen yaz aslen İran'lı ama Amerika'da yaşayan bir profösör misafirleri olmuş.Adam kaldığı süre boyunca anlatılanları dinlemiş ama hiç konuşmamış.Sadece giderken resepsiyona arkadaşıma verilmek üzere bir not bırakmış.Not aynen şöyle;" Benim vatan hasretiyle yanmama neden olan olaylarda seçimlerde kendini liberal islamcı olarak tanımlayan kesimin başa gelmesiyle başladı.Bizde de protesto gösterileri için yürüyüşler yapıldı.Bizdede asla şeriat düzeni gelmez denildi.Sonuç olarak ülkemden çok uzakta yaşamak zorundayım.Umarım biz size bir örnek oluruz,bizim yaptığımız hataları yapmazsınız." Ne diyebilirim ki. ATATÜRK söylemesi gerekenleri söylemiş zaten.

GENÇLİĞE HİTABE

Ey Türk gençliği ! Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyeti'ni, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir.
Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi, seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek dahilî ve harici bedhahların olacaktır. Bir gün, istiklâl ve Cumhuriyet'i müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şerâitini düşünmeyeceksin! Bu imkân ve şerâit, çok namüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklâl ve Cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın bütün kaleleri zaptedilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şerâitten daha elîm ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunabilirler. Hattâ bu iktidar sahipleri, şahsî menfaatlerini, müstevlîlerin siyasi emelleriyle tevhid edebilirler. Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş olabilir.
Ey Türk istikbalinin evlâdı! İşte, bu ahval ve şerâit içinde dahi vazifen, Türk istiklâl ve Cumhuriyetini kurtarmaktır! Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur!

Gazi Mustafa Kemâl ATATÜRK
20 Ekim 1927

:) veya :(

2008-02-22T17:19:00.003+02:00

Mail adresime gelen güzel bir fıkrayı paylaşmak istedim sizlerle.Hayatı bazen gereğinden fazla ciddiye alıyoruz.Özellikle şu son zamanlarda.Biraz da yüzlerimizde tebessüm görmeye ihtiyacı var çevremizdekilerin.İyi hafta sonları.

ADAM, yıllarca ülkesinden uzak kaldıktan sonra nihayet yurda dönmüştür.
Havaalanından bindiği taksiyle şehre doğru giderken, şoföre sigara almak
için tütüncüde durmasını söyler.

-'Tütüncüde ne yapacaksınız beyim?' diye sorar taksi şoförü.
- Sigara alacaktım...
- Sigaraları artık camilerde satıyorlar beyim...
- Camide mi? Yahu cami Allah'ın evidir, oraya ibadet etmeye gidilmez mi?
- Hayır beyim, ibadet için artık üniversiteye gidiliyor...
- Allah Allah! Peki o zaman eğitim nerede yapılıyor?
- Eğitim hapiste yapılıyor beyim...
- Olur mu canım!..Hapiste hırsızlar mırsızlar yok mu?
- Hırsızlar artık iktidarda beyim...

Gün Olur Alır Başımı Giderim

2008-02-19T23:33:00.002+02:00

Gün olur, alır başımı giderim,
Denizden yeni çıkmış ağların kokusunda.
Şu ada senin, bu ada benim,
Yelkovan kuşlarının peşi sıra.
Dünyalar vardır, düşünemezsiniz;
Çiçekler gürültüyle açar;
Gürültüyle çıkar duman topraktan.
Hele martılar, hele martılar,
Her bir tüylerinde ayrı telaş!...
Gün olur, başıma kadar mavi;
Gün olur başıma kadar güneş;
Gün olur, deli gibi...

Orhan VELİ

Sevgililer Günü Mü?

2008-02-14T12:25:00.005+02:00

Ne sevgililer günü ne evlilik yıldönümü ne de başka bir şey.Hiç bir şeyin sevgiyi canlı tutmaktan daha önemli olduğunu düşünmüyorum.Bunun için hediyeye ihtiyaç olduğunu da düşünmüyorum.Birlikte çıkılan alışverişlerin ve birlikte seçilen herşeyin daha anlamlı olduğunu düşünüyorum. Elbette hediye almayıda seviyorum.Ama bu hediyenin ne olduğunun pekte bir önemi yok.Bazen bir dergi bile beni mutlu etmeye yetiyor yada bir buket kır çiçeği.Bu aralar kocamı çok az görebildiğim için kır çiçeklerimi babam alıyor,her pazara çıkışında.Ayrıca zaten sevdiğin insanla birlikte olmak en büyük hediye değil mi? Hediyenin zorunlu olduğun için belli günlerde alınmasının da bir önemi yok.İçinden geldiği için sana onu hatırlattığı için yada ona çok yakışacağını düşündüğün için hediye almak bence daha mantıklı.Yada benim öyle hoşuma gidiyor.Durup dururken ortada hiç bir şey yokken önünüze konan bir hediye paketi sizinde havalara uçmanıza sebep olmaz mı?
Kısacası sevdiklerimle birlikte olmak en güzel hediye bana.Dingin bir limanda gibiyim onlarla beraberken.Huzurlu sakin.Sevgi demek sadece sevgilim demek değil benim için.Sevdiğim tüm insanlar demek.O sebeple sevdiğim tüm insanların sevgililer gününü kutlarım böyle günlerde kocaman bir öpücük hediyesiyle.Bu vesile ile sizlerin de kocaman öpücükler eşliğinde sevgililer gününü kutluyorum.
Sevgilerimle...

Not.Resim http://www.masaustu-resimleri.com adlı siteden alınmıştır.

2008-02-13T17:05:00.004+02:00

18/01/2008 tarihinde canım arkadaşımın bir bebeği oldu.Bir can bu çilekeş hayata merhaba diyerek bizleri çokk mutlu etti.Pazartesi günü mevlüdü okundu.Bıcır bıcır etrafa bakmakta ve sürekli acıkmakta.Annesi " Oburix" diye seslenmekte bebeğimize.

Normal doğum yaptı arkadaşım.Ama başına gelmeyen kalmadı.Dikişleri enfeksiyon kaptı ve sonrasında attı.Tekrar dikiş atılması gerekiyor dediler.Sonra doktor;"özel bir krem var bulabilirseniz,belki dikiş atmamıza gerek kalmaz"dedi.Rusya'da özel bir krem varmış.2.dünya savaşında Vişnevski soyadlı bir cerrah yapmış bu kremi.Yaraları çabuk iyileştirebilmek için.Dokuları yeniliyormuş.Ama bulunması zor çünkü patentini vermemişler.Ayrıca Rusya'ya gidiyorum,gelirken getiririm de sökmüyormuş aldığım bilgilere göre.Ancak bir Rus çantasına koyup getirebiliyormuş.Rusya'dan çıkarmanıza izin vermiyorlarmış.Ben anlatanların yalancısıyım.Bizde burada yaşayan bir Rus bayandan istedik.Verdi ama kalanını geri getirmek şartı ile.Kıymetli yani krem.İlginç geldi bana.Neyse kremi şimdi kullanıyor.İyi gelirse yazarım yine.

Oburix'imizde sarılık oldu ve çok uzun sürdü.Neden bilemiyorum.Ama artık iyileşme sürecinde.

Onu her kucağıma alışımda ,hala inanamıyorum. Kulaklarına , burnuna , gözlerine , dudaklarına...bakıyorum bakıyorum. Nasıl bir mucizedir bu anlayamıyorum ???Küçük bir adam karşımda duran.Hissettirdikleri anlatılamaz.İlk defa benimde bir bebeğim olsun istedim onu görünce.Annesinin kokusunu duyması ile şapırdanan ağzı bile onu yiyip bitirmem için geçerli bir sebep.Beni bile duygusal anlamda anlatılamaz duyguların içine soktu.Annesi nasıl duygular hissediyor söyleyemediği kimbilir?

Belki bazılarınıza garip gelecek hissettiklerim.Ama o benim birlikte büyüdüğüm ,kız kardeşim olsa anca bu kadar olur dediğim,sadece üniversite hayatını ayrı geçirdiğimiz,kıyafetlerimizi,paramızı en önemliside sevgimizi ve dostluğumuzu paylaştığımız canım arkadaşım.Ben küçük oburix'in (teyzeside olmadığına göre)gerçek teyzesi sayılırım.Kendimi öyle hissediyorum en azından.

Küçük melek iyiki geldin hayatımıza.Renk verdin,neşe verdin.Dilerim ki hayatının her aşamasında bu kadar çok sevilirsin ve önemsenirsin.Çünkü biliyor musun gerisinin hiçbir önemi yok çünkü...

Not.Resim www.suheylakarahan.com sitesinden alınmıştır.

Fatma Nine

2008-02-08T16:12:00.000+02:00

Bazen hayat çok üstünüze gelir ya.İşte öyle zamanlar yaşıyorum.Çok şükür hastalık sağlık yok ama her türlü terslik üst üste geldi.Çocukluk günlerimi öyle çok özlüyorumki böyle zamanlarda.Hani o hayattaki tek sıkıntınızın annenizin oynamak için dışarı çıkmanıza izin verip vermemesi olduğu günleri.Aslında daha çok annemi özlüyorum galiba her zaman olduğu gibi.
Bu dönemlerde küçük de olsa bir depresyon geçirmek farz bana her yıl.
Her şeye rağmen ayakta kalırım diyorum,bunca yaşanmışlara bakarak.Kalmalıyımda.Ama gel gör ki iş sadece demekle olmuyor.Uygulama da zayıf kalıyorum.Neşem yok keyifsizim.
Aslında bugün güzel şeylerden bahsetmek istemiştim.Siyaset Meydanının 15. yılından,onur ödülünün verildiği Fatma Nineneden...
Fatma Nine Çanakkale Savaşı döneminde 9 yaşındaymış.Herşey hafızasında canlı hala.Kah ağlıyor anlatırken kah dalıyor çok uzaklara.Daha o yaşta Çanakkale Savaşında şehit düşmüş babacığı.Acısı hala içinde saklı.Ona söylememişler çok küçük diye.Savaş bitince herkesin abisi,babası dönmeye başlayınca anlamış gerçeği."Keşke benim babamda gazi olsaydı savaşta.Ama evine ,bize dönseydi" diyor hala 99 yaşında olduğunu söyleyen Fatma Nine.Fatma Nine elbette yaşlı olduğu,Çanakkale savaşını gördüğü bildiği için almadı onur ödülünü.Sordular Fatma Nine ye "Neden babandan sonra şehit maaşı bağlamak istediklerinde kabul etmedin?" diye."Ah yavrum,kan parası.Babamı bana geri mi getirecek.Babam ve nicesi bu vatanı bize bırakabilmek için canını vermiş.Neyleyim parayı.Kabul etmedim bu yüzden "dedi.Ya birazda duygusallık akıyo bu ara benim paçamdan falan.Ben gözlerimden dökülen yaşlara engel olamadım.
Ali Kırca ve ekibini kutluyorum.Fatma Nineyi mutlu etmiş olduklarını düşündüğüm için.Onu bize tanıttıkları için.Bize güzel şeyler hatırlattıkları için.
O bir gözlü kutu gibi odada yaşamını sürdürdüğü ve şehit maaşını hakkettiği ve ihtiyacı olduğu halde almadığı için onu ellerinden ve yanaklarından öpüyorum.Senin gibi analar olduğu sürece bu vatan dimdik ayakta duracaktır Fatma Ninem.

Deliriyorum

2008-02-06T14:17:00.000+02:00

Neden beynimle kalbim ayrı telden çalıyorlar ki.Bir ben var sanki bende benden içeri.Bazen konuştuğumda beni dinleyen hangisi?Yada asi olan beni hiç dinlemeyen.!!
Yoruluyorum ama ben.Hangisini dinleyeceğim şaşırıyorum çoğu zaman.Hangisi doğru söylüyor bilemiyorum.Birisi kalk gidelim diyor mesela diğeri "otur çakarım haa" diyor.Birisi neşeli birisi hüzünlü.Bu hüzünlü olan kalbim olsa gerek.Şaşırtıyorlar beni zaman zaman.Bazen düşüncelerimi ifade ederken kalbim müdahale ediyor,"sus be Ginger sus.Bak kıracaksın insanları,inceteceksin"diyor.Bazen de sevgi sözcükleri söylerken "Sev sev de gör yine gününü "diyor.Bazen kavgalarına gülüyorum,bazen de gördükleri gerçekler ağlatıyor beni.Ama ikisi çok az fikir birliğine varıyor.Hep konuşuyorlar hep.Dır dır dır ömrümü yediler yani kısaca.Herkesde böyledir herhalde değil mi? Yoksa en kısa zamanda bir tımarhaneye kapatmam gerekecek kendimi.Bak şimdi de "Deli Deli Kulakları Küpeli"adlı şarkıyı söylüyor biri.Diğeri de "Saçmalama"diyor.
Tabi ki şaka bir yana.Henüz akli melekelerim yerinde Allah'a çok şükür.Ama içinizden birisi konuşmaz mı sizinlede.Siz bazen dinlemesenizde.Ona kulaklarınızı kapasanızda o hep konuşur.Doğru bildiğini söyler hep.Siz bazen o doğruları bilmek istemeseniz de...

Buruk Mutluluk

2008-02-01T14:36:00.000+02:00

Kardeşim terhis oldu nihayet.Yarın sabah yanımızda olacak çok şükür.:)Ama tadımı kaçıran bir şeyler var.Ülkedeki gerginlik benide gerdi sanırım.Neyse yazacak bir şey yok.Söyleyecek sözüm yok.Adım adım ilerlediğimiz yer umarım sırat köprüsü değildir:(
Hayat böyle işte hem mutlu hem hüzünlü olabiliyorsun aynı zamanda.

Bürokrasi Mürokrasi

2008-01-29T17:18:00.000+02:00

Bu devlet bu bürorasiden bir gün vazgeçer mi?Emin değilim.Bugün bir tanıdık Bağkur dan emekli olacak onun evrakları arasında bir tutarsızlık mevzu bahis.Onun için Bağkur'a gittim.Bağkur SSK ya yazı yazmış.Ama cevap gelmemiş.Elimizde 1988 yılında gelen bir yazı var.Ama yenisi lazım.Neyse SSK ya gittim.Orda da dosya yok."Dosya nerede?" diyorum.Cevap "Ankara'da".11/2007 de SSK Ankara'ya yazı yazıp dosyayı istemiş ama cevap gelmemiş.Neyse yazı tarih ve sayısı ile ofise geliyorum.Ankara'yı arıyorum.Evrağı bulamıyorlar.Sonunda" SSK dan bize gelmemiş "deyip başlarından atıyorlar.Sonra tekrar SSK .Onlarda "hayır gitmiş bakın evrağı faxs geçelim" diyorlar.Ama telefon trafiği nasıl anlatamam.Belki 10 kere sadece Ankara'yı aradım.Her aradığım başka bir numara veriyor falan filan.Neyse mesai saati bitiyor arkadaşların.Gerisi yarın.Ankara aranacak gerekirse evrak faxslanacak.Evrak bulunacak.Dosya SSK'ya gönderilecek.2009 a kadar gelir mi acaba diye düşünüyorum.Ya ticaret yapmak zor,emekli olmak daha da zor.Sinan Çetin bir programda "Ticaret yapanları kahraman adlediyorum.Bu kadar bürokrasiden geçipte ticaret hayatına devam edebildikleri için" demişti.Aynen katılıyorum. Allah'tan aradığım konuştuğum herkes bana yardımcı olmaya çalışıyoda işler kolaylaşıyo. Bide yardım etmeseler işin içinden çıkamam herhalde.Ama SSK daki memur Bağkur dakine kızıyor,Ankara'daki SSK dakine kızıyor.Böyle zincirleme birbirlerine kızarak hayata devam ediyorlar.Ama birbirleriyle hiç konuşmuyorlar.Anlayamıyorum.
Neyse umarım çözebilirim ve işin içinden çıkabilirim.Umarım dosyayı fareler yememiştir:)

YORUMSUZ

2008-01-28T11:13:00.001+02:00

Ne Ararsin Tanri Ile Aramda

Ne ararsin Tanri ile aramda
Sen kimsin ki orucumu sorarsin?
Hakikaten gözün yoksa haramda
Basi açiga neden türban sorarsin?

Raki, sarap içiyorsam sana ne
Yoksa sana bir zarari, içerim
Ikimiz de gelsek kildan köprüye
Ben dürüstsem sarhosken de geçerim.

Esir iken mümkün müdür ibadet
Yatip kalkip Atatürk'e dua et...
Senin gibi dürzülerin yüzünden
Dininden de soguyacak bu millet.

Isgaldeki hali sakin unutma
Atatürk'e dil uzatma sebepsiz
Sen anandan yine çikardin amma
Baban kimdi bilemezdin serefsiz.

Neyzen Tevfik

YORUMSUZ

2008-01-28T11:10:00.000+02:00

MUSTAFA KEMAL ATATÜRK’ÜN BURSA NUTKU

Türk Genci, devrimlerin ve rejimin sahibi ve bekçisidir.
Bunların gereğine, doğruluğuna herkesten çok inanmıştır.
Rejimi ve devrimleri benimsemiştir.

Bunları zayıf düşürecek en küçük veye en büyük kıpırtı ve bir hareket duydu mu ‘bu memleketin polisi vardır, ordusu vardır, adliyesi vardır’ demeyecektir.

Hemen müdahale edecektir.Elle, taşla, sopa ve silahla, nesi varsa onunla kendi eserini koruyacaktır.
Polis gelecektir, asıl suçluları bırakıp,suçlu diye onu yakalayacaktır.
Genç, ‘polis henüz devrim ve cumhuriyetin polisi değildir’ diye düşünecek, fakat asla yalvarmayacaktır.
Mahkeme onu mahkum edecektir.
Yine düşünecek: ‘Demek adliyeyi de islah etmek, rejime göre düzenlemek lazım!’
Onu hapse atacaklar.
Kanun yolundan itirazlarını yapmakla beraber, bana, İsmet Paşa’ya,Meclis’e telgraflar yağdırıp haksız ve suçsuz olduğu için tahliyesine çalışılmasını kayrılmasını istemeyecek.

Diyecek ki, ‘ ben inanç ve kanaatimin gereğini yaptım. Müdahale ve hareketimde haklıyım.Eğer buraya haksız olarak gelmişsem, bu haksızlığı meydana getiren sebep ve etkenleri düzeltmek de benim vazifemdir!’.

İşte benim anladığım Türk genci ve Türk gençliği.

M.Kemal Atatürk
Bursa, Şubat 1933

Ah Şu Karneler

2008-01-25T16:22:00.000+02:00

Bir önceki yazımda liseden bahsetmişken,bugün bütün öğrenciler karne alacak sanırsam.
OOo bugün akşam karnesi iyi olanlar yaşadı da karnesi kötü olanlar( boşverin ikinci yarı düzeltirsiniz)depresyon durumunda olacaklardır.Aman ha sakın karnem kötü diye evden kaçmaya,kendinize bir şeyler yapmaya kalkmayın.Gebertirim:)
Bu arada tüm öğretmenlere ve öğrencilere iyi tatiller diliyorum.
İyi dinlenin aslanlarım.Bu ülkenin adam gibi adamlara,siyasetçilere yani iyi bir geleceğe ihtiyacı var.O sebepten iyi dinlenin ki zihniniz tazelensin.

Eğer bir dış etken sizi üzerse,duyduğunuz acı o şeyin kendisinden değil,sizin ona verdiğiniz değerden geliyordur.Bu değeri her an ortadan kaldırma gücünüz vardır.
Marcus Aurelius

Bendeniz Lisedeyden

2008-01-24T14:54:00.000+02:00

Dün bin kere gittiğim Çarşı'ya 1001 inci gidişimde aklıma Lise günlerim geldi.Nasıl ve neden bilmiyorum.Ama havanın hafif rüzgarlı olması,denizdeki dalga falan filan beni o günlere götürdü.Dolmuşla giderken sanki öğlen yemeğinden sonra okula dönüyormuşum gibi hissettim.Güzel günlerdi o günler.
Her gördüğümüzü iyi insan diye tanımlardık o günlerde.Aslında ne olduğuda pek önemli değildi galiba.Eli ayağı düzgünse,konuşmayı biliyosa iyi insandı o bizim için.Ne iş yaptığının,nereli olduğunun,ailesinin kim olduğunun,parası olup olmadığının bizim için önemi yoktu.Ne safmışız.Ama öyle oluşu güzeldi galiba.
Bir kaç ay evvel Liseden tanıdığım ,güzel bulduğum ve imrenerek baktığım bir kızla karşılaştık.Ben onu tanıdım,o da beni üstelik ismimle hatırladı.Halbuki Lisede çok farkedilebilir bir kız olmadığımı düşünürdüm.Şaşırdım.Belkide o yaşlarda insan kendini pek beğenemiyordur.Bu sebepten öyle düşünmüşümdür.
Lisede TM öğrencisiydim.Sınıfımızda 19 kişi vardı.Bir kaç kişi hariç iyi görüşürdük.Hala görüşüyoruz o ayrı.Ama o zamanlar bir yere gidilecekse hep beraber gidilirdi.Bara mı 15 kişi,yemeğe mi 15 kişi öyle kalabalıktık yani.Sonra üniversite hop herkes ayrı yerlere.Sonra yaz tatillerinde görüştük.Taki hepimiz evlenene kadar.Hala görüşüyoruz ama daha bir mesafeli.Ama hala onlardan birini gördüğümde yüzüme engel olamadığım bir sırıtma gelip yerleşiyor.Çok eğlenmiştik hep beraber çoook.Çok komik ve eğlenceli anılarımız var.Nasıl unuturum ben onları.
Hatta birkeresinde ölümden dönmüştük.Temmuzun ortasında tekne turuna çıkmıştık.Ve fırtına kopmuştu.Biz denizin ortasında ,tekne alabora olmak üzere, çığlıklar, ağlamalar... Biz zar zor sahile vardığımızda sahildeki tüm insanlar ellerinde battaniyelerle bizi bekliyordu. Gerçekten ucuz atlatmıştık.Şaka gibi.

Adam Olmaz Benden Hiç Bekleme

2008-01-23T17:14:00.000+02:00

Yok kardeş adam olmaz benden.Az önce adamla gittim denetmenin kapısına ,denetmen başka güne erteledi,yoğunmuş bu aralar.Gene kemale eremedi bizim iş anlayacağınız.
Neyse bekleyelim bakalım.
Adama gene bir şey diyemedim.Acıdım daha doğrusu haline.O bana acımasada.Ben böyleyim malesef.Düşene bir tekmede ben vuramam.Ama bana vururlar bazen o ayrı. Yaradılışımda bir nane mollalık var.
Bayan Kibarcık dedim ya:(

Yapacak Bir Şey Yokkkk

2008-01-23T11:15:00.000+02:00

Ya bu adamlar enventer denetimi için imza atmaya gelmediler.Gene iş bugüne kaldı.Hala ortada yoklar.Ben mi çok anlayışlı davranıyorum acaba bunlara?Napıyım şöyle hayt huyt konuşamıyorum ben.Bayan kibarcık:( Şöyle boz bir ağzını adamlar neye uğradıklarını şaşırsınlar diyorum ama ağzım mühürlü sanki.Kendi işleri kendi şirketleri yapcak bir şey yok.
Nedense gücüm bir sevdiklerime yetiyor.Onlarada anca surat asabiliyorum.Yada ses tonum sert çıkıyor.Benim kızgınlık,kavga konusunda pek bir becerim yok galiba.Gerçi bir kere adamın biri bana çarptığında ve beni yabancı sandığında, arkamdan "Önüne baksana hayvan" demişti ve kaybetmişti.Sakin kendi halinde bir kız olan ve yeğeni ile yolda yürüyen ben zıvanadan çıkıp,adamın üstüne yürümüştüm.Hem de çığlık çığlığa.Neyse yeğenim beni tuttuda uzaklaştım oradan.Ama yeğenim hala söyler "Valla senden korkulur" diye.Ama bu olaydan sonra adam beni her gördüğünde bir itibar bir itibar bende."Buyur abla"diye ayağa kalkmalar,her gördüğü yerde selam vermeler falan.Ayy dövsem napcaktı çok merak etmiştim o zaman.Kısadan hisse benim de bir kırılma noktam var sanırım.Bekleyelim bakalım:)

Her İşin Başı Sağlık MIŞ

2008-01-22T11:11:00.000+02:00

Sağlıklı ve de sıhhatliyim dersem yalan olur .Daha tam atamadım üstümden şu grip illetini.Gözlerimin altı bile mor yani hala.Bir de sersem gibiyim..Başımın hafif dönmeside bu yüzden olsa gerek. Bugün de devam ederse doktora gitmem gerekecek.
Neyse işler birikti malum. Perşembe,Cuma aslanlar gibi olmasada yattı bu ablanız.Çalışma zamanı.Hem bugün sabah aradılar envanter denetimim bugünmüş. Hayırlısıyla bakalım artık.

Dikkat dikkat

2008-01-19T18:56:00.000+02:00

Grip salgını vücudumu ele geçirdi.Çarşamba akşamından beri 39,6 derece ateş ile yatıyorum.İlaçlardan evim revir gibi kokmakta.Kemiklerim dayak yemişim gibi ağrıyor.Kendime gelemedim hala.En kısa zamanda sağlıklı bir şekilde sizlerle olmak üzere.Kendinize dikkat edin.

Çiğ mi?

2008-01-15T11:26:00.000+02:00

-Pişmeyene ne denirdi?
-Çiğ Mi?
-Hı Hı

Bazılarımız ne kadar şanslı doğuyor! Ne mutlu onlara.Şartlar herkes için farklı şekilleniyor hayatta.Ben de şanslıyım kendime göre.Ama hayatta nerde ve ne konumda kendimi görmek istediğimi bilemiyorum çoğu zaman.Her şeyi bırakıp İzmir'den yaşadığım kıyı kasabasına geldiğimde bir takım korkularım oldu elbet.Kolay olmadı şehir hayatından,kariyerimden kopmak.Ama hayatta yaşamamızın amacı sağlıklı,mutlu ve huzurlu olmak değil miydi?Yoksa çok çalışmak çok para kazanmak,herkesin imrenerek baktığı bir noktada mı olmaktı? Ben yanlış mı yorumluyorum hayatı?Ben insanların emekli olduktan sonra (benim bile önce böyle düşündüğüm)yapmayı planladığı şeyi yaptığımı sanıyorum.Ama bazen küçük bir yerde yaşamanın zorlukları olmuyor değil.Ama aşılıyor hepsi ,kulaklarını tıkamayı öğreniyorsun.İşler bazen istediğimiz gibi gitmiyor ama yine de dimdik ayakta durmak gerektiğini biliyoruz.Biliyoruz ki güneş her sabah yeniden doğuyor.Aynı yaşam gibi...Tüm zorluklarına rağmen yaşamın,ayakta dimdik durmak şart.Aynen şarkı da söylediği gibi " Başın öne eğilmesin ,aldırma gönül aldırma".
Bunları yazdım çünkü geçen günlerde sevdiğim bir insan bana burada yaşamamla alakalı abuk sabuk bir şeyler söyledi.Kırıldım.Ama ben onu kırmak istemediğim için hiç bir şey söylemedim.Çünkü sözler ne kadar kırıcıdır bilirim.Onu seviyorum.O sebeple ağzımı açmayacağım.(Kendileri İzmir'de yaşıyor)İnsanların kendi problemleri yüzünden karşısındaki insanı aşağılamaya hakkı olmadığını düşünüyorum.Özellikle de bunun bizim kendi seçimimiz olduğu düşünülürse...
Neyse bilmiyoruz ki yarın bugünden daha mı güzel? O sebepten boşverelim ve yaşamın her anından tad almaya bakalım:)

MÜZİK EVRENSELDİR

2008-01-11T11:17:00.000+02:00

Enteresan değil mi? Farkı zevklerimiz olsada farklı şeylerden hoşlansakta çoğumuz aynı müziği dinlemekten zevk alıyoruz.Ya da dinlediğimiz bir tınının hepimizde bıraktığı etki az çok aynı oluyor.Önce ezgisini beğeniyoruz,sonra sözleri aklımızda kalıyor bir bir.Ah helede içinde bulunduğunuz durumla alakalı bir söz varsa ezgide değmeyin keyfimize.Ayrılanlar ayrılık şarkılarında hüngür hüngür ağlarken, kocasına ,erkek arkadaşına kızanlar '' Gezeceğim ,göreceğim görürsün sana neler edeceğim'' tarzında şarkılarla coşar ,belkide içlerindeki zehri bir nebze bağıra bağıra şarkı söylerken atarlar.Mutlu olduğumuzda hadi eller havaya tarzı şarkılarla kendimizden geçer,efkarlandıysak bir kadeh rakı eşliğinde alaturka şarkıları meze yaparız kendimize.Her duruma uygunda şarkı var.Ayrıca herkesin de bir şarkısı var.
Çift olan kimle konuşsanız mutlaka bir şarkıları var.Ya ilk tanıştıkları anda çalan şarkı,ya ilk dansettikleri şarkı.Olmayanı ayıplarlar yani.Çiftsen bir şarkında olmalı.Yoksa ''Nası yaniii!!! Şimdi sizin bir şarkınız yok mu???'' Aşkı anlatan her şarkı bizim güzelim daha ne olsun:)
Zamane çocuklarıda sürekli müzik dinliyor ve de Kral TV izliyorlar efendim.Benim 4 yaşındaki yeğenimin bir elinde gitar diğer tarafta trampet bir gitarla eşlik ediyor şarkılara bir trampetle.Dans figürlerinde ise Avrupa yakasındaki Gaffur halt etsin yani.Güngörmemiş dans figürleri var canavarın.Ama onunda ruhuna hitap eden müzik tarzı biraz enteresan.Canavar sürekli olarak " Allah Balanı Versin" gibi anlamsız bir şarkının sözlerini söylüyor.Ve vazgeçmiyor.Bir diğer yeğenimde "Tombul tombul memeler kavuşmuyor düğmeler " şarkısının sözlerini mırıldanıyor.Ve bu canavarlar sadece 4 yaşında henüz.Sapık ruhlu yeni bir tür nesil yetiştiriyoruz galiba.Allah annelere babalara kolaylık versin.
Yazımıda çok anlamlı bulduğum,(bu kadar anlamlı bulmam sebebiyle arkadaşlarım doğumgünü pastamı bile bu şarkı eşliğinde getirdiler.O kadar yani:))bir şarkının sözleri ile noktalamak istiyorum.

Hoşgeldiiiiin yüreğime yaarr gönlümeee
Hoşgeldin yar yüreğime
Boşver be elalem ne derse desin
Hadi hadi hadi hadi
Hadiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

Dünya dünya yalan dünya dünya dünya
Haydi lililililililililli yar

Haydi lililililililililli yar

Haydi lililililililililli yar

Haydi lililililililililli yar

Üzüldüm sayende içim huzurla doldu
Kaderimde yazan aşk sonunda beni buldu

Ordan Burdan,Sağdan Soldan ohhhh :)

2008-01-09T13:40:00.000+02:00

Baktım şirketin sahibi işle ilgilenmiyor,baktım ben sadece kendimi yiyip bitiriyorum,baktım yüzüm sivilcelerle dolup taştı,baktım oturamıyorum, yiyemiyorum,uyuyamıyorum ama baktım karşılığını da alamıyorum. Müşterimin telefonları kapalı,ulaşamıyorum.Haber bırakıyorum bana geri dönmüyor. Elemanlarına yaptırdım stok sayımı geçtim faturanın başına ,reeliden fazla olan stokları kontrol ettim olanları çıktım.Oh be kardeşim ne yanii.Öleyim mi?Ödesin Kdv mi ödeyecek Kurumlar Vergisi mi?Bana ne ya. 2 kilo kaybettim stresten.Adamın derdi beni gerdi.Ya yarına çıkacağımı biliyor muyum? E o zaman niye sıkıyorum ki kendimi? Dimi ama ya.
Neyse tam neşem yerine gelmese de içim içimi hala kemirsede kendime sürekli bunları söyleyerek telkin etmeye çalışıyorum.Yarın ne yaşayacağımı bilmeden bugünümü neden zehir ediyorum ki.Tabi işin getirdiği sorumluluk da var.Ama mümkün olduğunca az stressss bundan sonra.(Gel de inan ma bu söylediğime:)) Akşam bir kadeh şarap içiyorum çok strese girdiğimde,yemek yaparken özellikle.Sonra bakıyorum şarkılar mırıldanıyorum farkında olmadan.Budur işte diyorum hayat,işive stresini eve taşıma. Bırak kanatlanıp uçup gitsin aklından,yüreğinden bir süreliğine en azından.Neyse olacağım olacağım.Yolun daha çok başındayım.Emekliliğe daha çok var o zamana kadar olurum ben.
Hayatı seviyorum yine de.Birileri ağlarken birileri gülsede,birileri ölürken birileri doğsada ,cenaze evi ile düğün evi yanyana olsada bu tezatlığı seviyorum.Burukta olsa gülümsetebiliyorsa hayat seni gerisi boş ben iyi biliyorum.Her şey ,ölen de kalan da geride kalıyor.Aslolan yaşam ve yaşadıkların.Bir avuç yaşam elinde kalan.Uzun ve ya kısa.Tatlı ve ya acı.Olsun tatlıyıda seviyorum acıyıda diyeceksin ve oturacaksın oturduğun yerde.

YOOOOK

2008-01-05T15:40:00.000+02:00

Dışarda hava güzel ama soğuk.Önümde bir sürü iş var ama yapasım yok.Kocamı özledim çok ama o da yok.(Antalya'da yıl sonu toplantısında kendileri)Aslında yatasım da yok.Yemek yapasım da yok.İşlerin nasıl biteceği hakkında hiçbir fikrim yok.Yarın da çalışacağım bu gidişle fikrine inanasım yok.Ama ceza yiyesim de yok.ÖFFFFFFFFFFFFFF işler bitinceye kadar moralim bozuk,keyfim kaçık.

2007 2008 e güzel bir pas verdi ve GOLLL oldu

2008-01-02T14:51:00.000+02:00

Bir yıl daha geçti ve gitti.Ne kadar evde olmayı yayılmayı sevsemde bir kaç senedir kurtlu kocam sayesinde dışarılarda geçiriyoruz yılbaşını. Yiyoruz ,içiyoruz,oynuyoruz,kuduruyoruz kısaca.Sonra ertesi gün hafif bir sersemlik,bazen baş ağrısı.Neyimizeyse.Sanki normaldede bunları yapamıyoruz gibi.
Ama genede bu yılbaşı iyi geçti.Ben biraz keyifsizdim sadece.31/12/2007 de bir şirketimin envanter denetimine gireceğini öğrendim.E sıkıldım tabii.2007 den girecek çünkü.Şimdi stok sayımları,evrak kontrolleri falan filan bir sürü sıkıntılı ve uzun zaman alacak olan iş.Ve sadece 6 günüm var.Nasıl süper değil mi?Bu arada rutin işlerim dışında ,bir açılış işlemim bir de kapanış işlemim var.
Hani 2008 oğlak burçları için şanslı bir dönem olacaktı.Yalancılaaarrrrr.
Hayat güzel,dünya güzel,kuşlar böcekler,kelebekler,şahane hayatım var bu ara.
Aynen Biyo 'nun dediği gibi galiba.Ben 2008'e giremedim.Bu sene farlı bir durum söz konusu:)

Ama yinede herkesin yeni yılını kutlar,tüm güzellikler sizlerle ve tabiki benimle de olsun dilerim.

Süprizzzz sever misiniz?

2007-12-28T14:29:00.000+02:00

Dün akşam doğumgünüm için eşimle öncelikle arkadaşımızın restaurantına gittik.Arkadaşlarımızda oradaydı.Yemek yedik,sohbet ettik.Saat 23,00 gibi pastam geldi,Fatih Ürek'in hadi hadi si ile birlikte.Gene dilek tuttum (yaşasın:)) ,gene üfledim mumları dileklerimin bir an evvel gerçekleşmesi dileğiyle.Sonra eşimin biraz acele ettiğini farkettim ama herhalde uykusu geldi diye düşündüm.Çünkü işi gereği dün arabayla 400 km yol yapmıştı.Sonra kalktık.Hatta kalkınca ''bir problem mi var'' diye sordum.Oda ''Yok ,yorgunum biraz'' dedi.Eve doğru yola çıktık.Ama nasıl hızlı araba kullanıyor.Ben yavaş yavaş diye bağıran bir tip.Evin yoluna girmeyince anladım ki doğumgünü kutlamalarımız henüz son bulmadı.Amcamlara gidiyorduk.Amcamlar,amcamın kızları,babam hepsi oradalar.Biraz oturduk.Işıklar söndü ve içerden üzerinde pembe simli gülleri olan karamelli bir pasta geldi.E ben gene dilek diledim ve mum üfledim.EE olmaz ki demeyin 30 yaşada bu yakışır.Sonra hediyelerim geldi.Ablam çok güzel kırık beyaz,simli triko bir elbise almış,eşim ise paketi açar açmaz çığlık attığım ve daha doğumgünüm sabahı bir kızın ayağında görüp rengini çok beğendiğim çizmeyle rengi aynı olan bir çizme.Çok sevindim,çok mutlu oldum.Dedim ya hediye almayı severim.Bugün de ayağımdalar:))İlk defa bir şeyi sonra giyerim demeden alındığı gün giydim.Hayat kısa neme lazım:)

Doğumgünüsü varmış bu kızın:)

2007-12-27T10:26:00.000+02:00

İyi ki doğdum bennn.İyiki doğdum bennnn....
Yaşasın İyiki doğmuşum:)
Yoksa dünya bir parça eksik kalacakmış.Gerçekteeeennnn:)
Şükrediyorum Allah'ıma. Görüyorum,duyuyorum, yürüyorum , kokluyorum, ağlıyorum, gülüyorum , korkuyorum yani yaşıyorum kısaca. Ne mutlu bana.Daha ne ister aslında insan hayattan değil mi?(Hediyeler hariç ama:) )
Dün kızlarla buluştuk.Canım arkadaşım evinde ağırlamak istedi bizleri.Ne kadar itiraz etsemde dinlemedi.Ne hazırlıklar yapmış.Ama şansımıza elektrikler gitti gelmek bilmedi.Fırında börek bekler,elektrik gelsede pişsem ,kızların ağzına düşsem diye.Neyse aldık böreği evinde elektrik olan arkadaşa götürdük.O gelirken pişirip getirdi.Kısırlar,patates salataları, börekler , pastalar...İçtik,yedik,sohbet ettik anlayacağınız.Sonra yılbaşı hediyelerimizi verdik.Gecenin yıldızı ise süpriz doğumgünü pastasıydı, elleriyle yapmış canım arkadaşım.Süper görünümlü,zor kesimli.
Üfledik,hepimiz için dilekler diledik. Çook güzel hediyelerim oldu.İyi vakit geçirdik anlayacağınız.Ancak mide fesadı geçiriyordum eve geldiğimde.Yatmadan bir şişe soda içmek zorunda kaldım:)
Bu sene kocam başbaşa olmak istediği için birgün önce kutladık kızlarla.Bugün de kocamla kutlayacağız.Bakalım artık.
Kaç mı oldum ? 18 tabiikiii:) Yemediniz değil mi ? 30 oldum çaktırmayın bu arada :)

Not.Kullanılan resim http://www.flickr.com/ adlı siteden alınmıştır.

Karalamaca

2007-12-26T15:48:00.000+02:00

Bayramda Kayınvalidemler bizde idi.Onlarla bayram ziyaretlerimizi gerçekleştirdik.Evde misafir olması dinlenmeyi engelliyor.Şöyle bacaklarını uzatıp dinlenemiyorsun.En azından benim için öyle.
Kayınvalidemle aramızda hep bir mesafe var. Beni sever bilirim ama o mesafede hep korunur aramızda. Ben hala onlara X anne ,Y baba diyorum.İçimden sadece anne,baba demek gelmiyor. O zaman kendi annem ve babama haksızlık edecekmişim gibi geliyor.
Tek şikayetim çok sigara içmeleri.(Ben ara sıra, eşimse genellikle) sigara içiyoruz ama asla evde içmiyoruz.Onlar geldiği zaman evden içeri girer girmez sigara kokusu çok rahatsız ediyor.Ama o kadar kusur kadı kızında da olur diyerek konuyu tatlıya bağlıyorum.
Ama insanın içinde söyleyemediği şeylerin kalması insanı rahatsız ediyor.Kendi anneniz olsa kırıldığınızı,kızdığınızı,sinir olduğunuz bir davranışı yapmamasını söyleyebilirsiniz.Ama söyleyemiyorsunuz.İçinizde kalıyor.
Neyse tatil bitti.Ama arkasından hemen yeniyıl var.Tatil tatildir.Dinlence ,eğlence hepsi birarada oldu bu aralar.
Kızlarla buluşacağız bugün,onlara küçük üzerlerinde çiçek süslemesi olan bozuk para cüzdanı aldım.Yeniyıl hediyesi olarak.
Eşimede parfüm sipariş ettim,internet üzerinden ama hala gelmedi.Bakalım bekliyorum.
Param olduğu sürece hediye almayı seviyorum.Bana hediye alınmasını da:)
Doğumgünümde yakın:)

Bayram

2007-12-19T10:44:00.000+02:00

Ne kadar şeker bayramı olmasada.Bu sıkıntılı günlerde şeker yiyelim ağzımız tatlansın diyor, kazasız belasız ,şeker tadında bir bayram diliyorum.

Not.Resim www.masaustu-resimleri.com adlı siteden alınmıştır.

Karmaşık Düşünceler Yumağı

2007-12-17T10:30:00.000+02:00

Haber izlemek istemiyorum.Bu kadar acı olayların durmadan duygu sömürüsü yapılarak gözümüze gözümüze sokulduğu, inanılmaz zeka(!) seviyesine sahip insanların yaptığı akıl almaz olayların yeraldığı,entellektüel diye tabir edilen bilim insanlarımızın birbiriyle tartıştığı bu kendini haber sanan magazin asıllı programları ekranlarda görmek istemiyorum.
İkiyüzlü insanların program program gezip kendi reklamını yaptığı ,halka yakın ama son derece uzak insanlar topluluğu. Ne yapmalı ? Gençleri, çocukları hatta bebekleri nasıl televizyondan uzaklaştırmalı?Bilemiyorum.
Kitabı bırakın gazete bile okumayan bir nesil haline geldik.Televizyon seyretmek aklımızı başımızdan aldı.Televizyonsuz bir hayat düşünemiyoruz bile.
Geçenlerde 16 yaşındaki yeğenim ''neden kitap okumuyorsun?'' soruma,''Nasıl olsa filmi çekilir bir gün,ben de gider izlerim.Niye kendimi yorayım ki?'' diye cevap verdi.
Okumayan,üretmeyen daha doğrusu hiç bir şey yapmayan bir toplum haline geliyoruz.
Gerçi çocuklarımızı biraz da biz bu hale getiriyoruz galiba.Onları şımartarak,her istediklerini vererek,hatalarını anlamalarını sağlamayarak,yanlış yaptıklarında doğru yolu göstermeyerek,onları uyarmayarak,ceza vermeyerek...
Tek üzüntüm gençlerin geleceğini göz göre göre mahvetmelerini izlemek.
Gençler hayatta başarılı olmayı , televizyondaki magazin programları sayesinde , sadece iyi arabalara binmek, barlara , gece kulüplerine gitmek , sürekli sevgili değiştirmek(e tabii bunların birbirinden güzel olması lazım) , modayı takip etmek , bolcada içki içerek etrafa hava atmak olarak görüyorlar.
Düşünsenize eskiden sorulduğunda''doktor,öğretmen'' olacağım diyen çocuklar , şimdi '' şarkıcı , futbolcu'' olacağım diyor. Tabi ki şarkıcı ve ya futbolcu olmak kötü değil.Yanlış anlaşılmasın. Benim demek istediğim; yıllardır bu meslekler var zaten ,bu mesleklerin popülerliğini arttıran magazin programları , alınan ücretler.Kimse şarkıcı veya futbolcu olmak için de belli bir eğitimden geçmek gerektiği gerçeği ile ilgilenmiyor çoğu zaman.
Başka şekil aileler de var tabii.Şunu gibi mesela;
Bazen bakıyorum çevreme anne babalar hep bir koşuşturma içinde.Yok dersane,yok bale,yok basketbol yok tenis.Anneler babalar istiyor diye,çocuklar bazen sevmedikleri şeyleri yapıyorlar.Yanlış yönlendiriliyorlar.Geçenlerde ilköğretim 6.sınıf bir kızla konuştum.Bana dediki;'' gitar çalmak istemiyorum ama gitar çalmak zorundayım.Çünkü annemler bunu yapmamdan hoşlanıyorlar.Ve annemlere 4.sınıftayken seyrettiğim bir filmden etkilenip cerrah olmak istiyorum dedim.Ama şimdi istemiyorum ve bunu onlara söyleyemiyorum.'' dedi.Çok üzüldüm.Sizce de çocuklarımızın sırtına taşıyamayacakları yükler yüklemiyor muyuz?
30 yaşıma gireceğim çok yakın bir zamanda.Çocuğum yok.Ve bir çocuk sahibi olmaktan çok korkuyorum.O kadar çok şey gözlemleyebiliyorum ki.Özellikle yaşadığım çevrede.Ya ben de anne olmanın dayanılmaz vefakarlığına kapılırsam ve bahsettiğim çocuklar gibi çocuk yetiştirirsem diye korkuyorum. Korkunun ecele faydası yok elbette ama.

Üzülüyorum.Kendi kendimize ve çocuklarımıza ettiklerimize.

DOSTLUK GÜZEL GERİSİNİ BOŞ VER

2007-12-12T14:21:00.000+02:00

Yağmur yağmıyo diyenlere inat mı bu kış yağmurdan güneşi göremiyoruz bilmiyorum ama bu yaz sonu da suyumuz kalmadı diye bağırırlarsa pes diyeceğim artık.
Dün akşam her hafta buluştuğum dostlarımla yemeğe çıktım.Biz daltonlar her hafta Cuma buluşuruz aslında ama, bu hafta geçen haftayı işlerimiz nedeniyle es geçmek zorunda kaldığımızdan Salı buluştuk.Bazen yemek yeriz,bazen ev ziyareti yaparız ama mutlaka görüşürüz.Bu çılgın ve de şaşkın kızlar benim ilkokuldan beri tanıdığım ama samimiyetimizin ortaokul ve lise dönemlerinde pekiştiği yegane dostlarım.Neler yaşadık biz bu cadılarla. Evden mi kaçmadık partilere gideceğiz diye,birbirimizi mi idare etmedik erkek arkadaşlarımızla buluşabilelim diye.Ölümlerden bile döndük.Yüreğimizin ağzımıza geldiği çok zaman yaşadık yani.Ama hepsi güzel anılar olarak resimlerde kaldılar.Şimdi hepsi evli,birinin çocuğu var bir diğeri hamile vs.vs. Bazılarımızın kocası diğerinin kocası ile fikir ayrılığına düştüğü için eşli görüşmeyi pek tercih etmiyoruz.Ama nadiren kahvaltı ve evlerde yemek olduğunda katlanıyorlar:)
Onlar benim annem,kardeşim,ablam,doktorum,öğretmenim herşeyim yani.Ben de onlar için tabii. Bazen hiç kimsenin bilmediği sırları , bazen dedikoduları , bazen de üzüntülerimizi , sıkıntılarımızı ,bazen sevincimizi paylaşıyoruz onlarla.Farklı yerlerde yaşamış olsakta zaman zaman biraraya geldiğimizde kaldığımız yerden devam eder dostluğumuz.Yollar yıllar bizi hiç ayırmamışcasına.
Depresif bir gün geçirsem hemen ararım , msn de yazışırız yada buluşuruz.Bilirim ki derdime derman olacaklar.Moralimi düzeltecekler.
Doğumgünlerimiz bile biri hariç sırayla.
Şimdi en büyük derdimiz tasamız ilerde bizim çocuklarımız da arkadaş olupta bizi uyutmaya kalkarlar mı?Yemeyiz sanırım ama, göreceğiz.
Kendimi çok şanslı hissediyorum.Çünkü hayatımda onların yerini hiç kimse tutamaz biliyorum. Cadolazlar iyiki varsınız ve iyi ki hep yanımdaydınız ve yanımdasınız.Siz olmasanız dünya bir parça eksik kalırmış.
Gerçektennnnnnn:)

BALIK

2007-12-10T09:52:00.000+02:00

Eşim balıktan 4 kg luk bir akya ile döndü arkadaşlar.Bir orta boy çöp poşeti mercan da KDV'si.Yani değdi bu sefer gittiğine.Gelince uykusuzluktan bayıldı ama olacak o kadar:)
Yine temizlemek yengeme düştü .Bende başında bakıyorum,nasıl ayıklandığı konusunda bir fikrim olsun en azından diye.Yengem bağırsak bölümünü temizlerken ben fenalaştım yine. Galiba beni kan tutuyor.Aslında öyle çok nazlı,narin bir kızda değilim ama . Ne oluyorsa artık.
Balığa mı ne oldu? Ne olacak kalabalık bir aile toplantısı yapıldı ve artık yok:)
Buralarda meşhur,genelde büyük balıktan yapılan , yedibaharlı adı verilen bir balık yemeği oldu kendileri. Çok da güzel oldu,pek de güzel oldu.
İyi Haftalar efendim herkese.Havalar güneşli olmasa da bugünlerde,bizim içimizin güneşi sıcak ve parlak olsun efendim.

Güneş

2007-12-07T10:42:00.000+02:00

Güneşli,sımsıcak bir kış günü yaşıyoruz.Deniz pırıl pırıl oynaşıyor.Kış değilde bahar gibi. Günlerden de cuma olunca.Bir başka güzel oluyor sanki.Umarım haftasonuda bu kadar güzel olur hava.
Eşimin yoğun ve uzun uzun yaptığı görüşmeler neticesinde artık bir işi var.Ya evdeki işleri kim yapıcak ki şimdi:)
Ama yaklaşık 2 aydır yatınca öğlenlere kadar,sabahları erken kalkmak oldukça zor geliyor. Her akşam ''kahvaltı yapalım sabah'' diyerek yatıyoruz ama ne ben ne de eşim kalkamıyoruz.Bunu nasıl aşacağız bilemiyorum.Kahvaltı en sevdiğim öğün ama uykumdan fedakarlık edemiyorum. Geçiştirmek zorunda kalıyorum ekmek arası peynirle falan.Yine ben ofiste bir şeyler yiyebiliyorum. Ama onun için biraz daha zor.Bir çözüm bulmam gerek bu işe.Tembelliği bırakmalıyım en kısa zamanda.
Eşim iş için kalkamıyor ama balık dedin mi tüm akan sular duruyor.Cumartesi günü saat 05.00 te balığa gideceklermiş.O saatte nasıl kalkabiliyor, Cuma gecesi geç yatmamıza rağmen onu anlayamıyorum.En sevdiği hobisi balık tutmak olunca insanın kalkabiliyor demek ki.Hiç üşenmiyor.Gecenin bir yarısı canı sıkılınca bile kalkıp giyinip evin önündeki iskeleye gidiyor.Ne o balık yakalıyacak.
Gene o balıkları yakalıyor,babam yada yengem balıkları temizliyor.Ben yumuşak omurgalı hiç bir şeye dokunamıyorum.Kuş,civciv,balık,kedi... Bu liste uzayıp gidiyor.Bir kaç kere temizlemeye çalıştım ama yüzüm bembeyaz olunca şaka yapmadığımı anladılar neyse ki. Ayıklayamam belki ama denizden ne çıksa yiyen bir tipim.Allahıma bin şükür.
Herkese güneşli haftasonları diliyorum.

Yoğun ve yorgun

2007-12-05T17:23:00.000+02:00

Yıl sonu geldi çattı.İşler çok.Ama yapasım yok.Biraz ordan biraz burdan .Offfff ne zormuş yahu.Biraz erken çıkmalı bugün.Biraz yatıp dinlenmeli.
Pazar akşamı İzmir'e gittim.Ve Salı akşamı geldim.Aslında bu onun tembelliği.Pazartesi sanıyor yavrum beynim bugünü.
Ohh canıma değsin koştur koştur da olsa gezdim tozdum.
Bazen kalabalıklara karışmakta iyi geliyor.
Eski işyerime uğradım.Sevindim sevildiğime,unutulmadığıma.
Ama bir garibim bugün.Nötrüm hayata.Hiçbir şey hissetmiyorum yani.Ne garip geceyle gündüz gibi insanoğlu.Bir günümüz bir günümüzü tutmuyor.
O haldır haldır gezen kişi ben değilim sanki İzmir'lerde.Yaaa elimi kaldıracak halim yok,kalkmış bide yazmaya çalışıyorum.
Yoğunum ve yorgunum şekerler:)

Sözün bittiği yer

2007-11-30T12:44:00.000+02:00

Ülkemin yüzü ne zaman gülecek?Ne zaman ohhh bugün de hiç bir şey olmadı diyeceğiz.Evet şimdi sözün bittiği yerdeyiz.Tüm Türkiye'nin başı sağolsun.Yakınlarına Allah'tan sabır,Uçak kazasında hayatını kaybeden herkese de Allah'tan rahmet diliyorum.

Müzik,Rakı Ve Babam

2007-11-30T11:55:00.000+02:00

Yaşıma göre biraz alaturkayım galiba.Türk sanat müziği dinlemeyi seviyorum.Söylemeyi de sesime rağmen. Ne yapayım yabancı müzik pek ruhuma hitap etmiyor.Dinlemiyor değilim ama Türk Sanat müziğini tercih ederim.Ahhh şöyle güneş batmak üzereyken hele bir de fasılla bir kadeh rakı içmeye asla hayır demem.Hele güzel dost sohbetleri varsa masamda değmeyin keyfime.
Bu olayla ilgili aklıma gelen komik bir hikayem var.Anlatsam dinler misiniz?
Efendim eşimle çıktığımız nice zamanlardan sonra nişanlılık arifesine geldiğimiz zamanlar.Neyse ailecek geldiler,istediler ,yüzükler takıldı.Ertesi gün yemeğe gideceğiz, tarih 14/07/2001 .Gündüz denize girildi.Akşamüstü güneş battı batacak,gökyüzü güzel bir kızıllığa bürünmüş,masalara oturulmuş,rakılar söylenmiş.Fonda güzel bir sanat müziği.Her şey tamam yani.Kayınpederim ,kayınvaldem ,eşim ,kardeşi ve biz bütün aile masadayız.Rakılar kondu.Kadehler yeni nişanlıların şerefine kaldırıldı. Birer yudum alındı.Ve benim babam dedi ki '' .... Bey, bakın daha iş evliliğe dökülmeden benim size söylemek istediğim önemli şeyler var.''
Ben şokkkk.Acaba ne diyecek diye.Babam tırsını bozmadan devam etti.'' Biz kızımızı rahat yetiştirdik.Üniversitelerde okuttuk.Benim kızım gezer tozar,giydiğine giymediğine bugüne kadar karışmadık. Hiçbir konuda zorlamadık.Kendi kararlarını kendi versin istedik.'' dedi.
Ehh buraya kadar her şey güzel ve de normal.Sonra efendimm'' Kötü taraflarıda yok mu? Var tabiii.İnatçıdır,asidir ha birde sünger gibi de içer.Başta herşeyi açık açık söyleyeyim '' dedi.Ve benim bittiğim an bu andı:)
Eşimin ailesini yeni tanıyosun , şimdi edilecek laf mı bu. Masadaki herkes birbirine baktı.Ben kadehden aldığım bir yudum rakıyı yutsam mı yutmasam mı derken,masadaki herkes gülmeye başladı.Şimdi gülüyorum bu olaya tabii.Ama o zaman şok geçirmiştim.
Sonradan düşündüm ki herhalde babam beni evlendirmek istemedi.
Babam ilkokul mezunudur.Ama bizi yetiştirirken çok özgür bıraktı.Kendi kararlarımızı hep kendimiz aldık ,o ve annem de destekledi.İlk rakımı o koydu Üniversiteyi kazandığım gün önüme.İç bakalım dedi.Nasıl olsa içip deneyeceksin.İçte göreyim ne kadar maymun olacaksın dedi.Ve ben içtim ve hiç maymun olmadım.(En azından onun yanında:))
Ne günlerdi 26/10/2002 tarihinde evlenipte ayrılma vakti geldiğinde ne zor gelmişti. Onları bırakıp başka şehre gitmek çok zordu.Canımdan can aldılar sanki.3,5 saatti aramızda yani.Ama gidene kadar ağlamıştım. Ama şimdi yine biraradayız çok şükür.Allah ayırmasın efendimmm.

Hayatı SEVİYORUM

2007-11-29T14:35:00.000+02:00

Hayatta yazılması gereken ne kadar çok şey var.Yazılması, hatırlanması,tekrar tekrar yaşanılmasını istediğimiz ne kadar çok an var hayatta.Bazen sıkılsakta üzülsekte aslında ne kadar da hızlı arkamızda kalıyorlar farkında mısınız?Ama mutluluğu ne kadar uzun süre taşıyoruz aklımızda ,kalbimizde.Bazen yüreğim dışarı çıkacakmış gibi kabarıyor mutlu olduğumda.Geçici bir süre sarhoşluk yaşıyorum sanki.Mutlu olmak ne kadar kolay aslında tüm hayata rağmen.Sevdiklerinin yanında olması,sevildiğini bilmek.Sıcak bir sobanın başındasın ve dışarda fırtına var gibi.Bugünlerde yaşadığıma özellikle de bu şirin ilçemde yaşadığıma şükrediyorum.Sabah erken saatte limanda yürüyünce denizi ve güneşi görmek o temiz havayı içime çekmek.İçimi ısıtıyor adeta.
Başıma gelen beni huzursuz eden her olayda da telkin ediyorum kendimi.''Sakin ol,telaşlanma'' diyorum.''Ne acıtabilir ki canını daha fazla.''Ve hemen koşuyorum beni seven insanların yanına.
Sığınıyorum onlara.Gülüyoruz,eğleniyoruz.Sakinleşiyorum.Onlar yanımdayken korkmuyorum.
Mutlu olmak lazım hayatta.Çünkü hayat o kadar kısa ki.Çalışmakla ,didinmekle geçiyor yıllarımız.Biraz ara verip soluklanmak gerekir hayatta.Hem kısa molalar her zaman güzeldir.Tadı damağınızda kalır.
Bugün çok seviyorum hayatı.Aslında her zaman seviyorum ama bugün önemli hiç bir şey olmamasına rağmen seviyorum.
Darısı herkesin başına.

Babam bir alemmm:)

2007-11-28T11:13:00.000+02:00

Babamın World puanlarının harcanası gelmiş.Babamda world puanları kırmayarak bana katı meyve sıkacağı almak istediğini söyledi.Malum bahçemizde istemediğiniz kadar elma var.Bunlar nasıl tüketilecek.Efendim gittik world puanlarımızı çatır çatır harcadık.Ben bir de yanına ütü ekledim.Aldık geldik.Neyse babam ilk denemesini dün akşam yapmış.Bugün sabahta ben işe gitmeden evvel kapısını çaldığımda "Dur! sakın bir yere gitme" dedi.Ben şaşkın şaşkın bakarken elinde bir bardak elma suyu ile geldi."Şimdi sıktım iç bakalım beğenecek misin "dedi.Neyse efendim ben içtim." Güzel olmuş.Eline sağlık."dedim."Ama hazır aldıklarımıza benzemiyor ,çok özlü."dedi:o Ben şaşkın " E tabi benzemiyecek o yüzden sıkıyoruz ya ,doğal olsun diye"dedim."Olsun ben gene de sıktıktan sonra çay süzgecinden geçireceğim"dedi.Sen bilirsin demekten başka çarem yoktu.Bu aralar meyve suyuna taktık.Nar,portakal,elma... Bir kaç ay evvel de turşu yapımına takmıştı.Daha önce şişe şişe domates yapımına,zeytin yapımına ...
Emekli olunca hayat daha bir zor anlaşılan.Bütün kış hazırlıklarını babam yaptı yani sağolsun.
Bazen kızsamda ,beni çileden çıkartsada yada ben onu(ben babama benzediğim için ikimizde biraz inatçıyız da),süslü laflar edemem ben edemiyorum ,yani babacığım ,canım ciğerim diyemiyorum.Ama bunlara gerek yok ki.Çünkü ben babam olmasaydı ne yapardım bilemiyorum.İyi ki varsın babam.İyiki hep yanımızdasın.İyi ki kaprislerimin hepsine söylensende katlanabiliyorsun.Pek belli edemesemde pek söyleyemesem de SENİ SEVİYORUM. Biliyorsun değil mi?

SEL FELAKETİ

2007-11-19T12:52:00.000+02:00

Kabus malesef gerçek oldu.Sel bastı şirin ilçemi.Her yer çamur deryası.Bir çok tanıdığım insanın evi selden nasibini aldı.Bizde bir şey yok çok şükür.
Yerinde duramayan ben ve eşim o sabah kahvaltıya gittik amcamlara efenimm.Şar yağmura bakmadan.Gittik ki kahvaltıya oturabilmek ne mümkün.Çiçeklik su ile dolmuş taşmış ilk kat olan eve su girmesine ramak kalmış.Hemen sıvarsın paçaları evet yanlış duymadınız kolları değil efenim paçaları.Girersin suyun içine giderleri kontrol etmeye.Biz 6 kişi birimizin elinde demir kazık diğerimizde çapa,keser çiçeklikte delik açmaya çalışıyoruz ki su aksın gitsin.Tabii hepimiz denizden çıkmış balık gibi olduk sonunda ama sorunu çözdük.Eve su giremedi.
Neyse efenim üstümüzü değiştirmeye gittik üst kattaki kuzenlere.Eve girer girmez herkes çığlık çığlığa . Su sesinin geldiği yöne doğru.Sanırsınız yağmur evin içinde yağıyor.Salona girdiğimizde ne görelim evde küçük bir şelale oluşmuş.Klimanın içinden oluk oluk su akar durumda.Kovalar leğenler ne olduğunu anlayana kadar altına ama nafile her yer su.Neyse efenim klimanın dışarı su atan borusu balkon giderlerine bağlanmış.Fazla yağmurla tıkanan giderlerde klimanın borusundan içeriye fazla suyu atmış efenim.Boruyu sökmemizle durdu ama yerler duvardan duvara halı ,işimiz iş yani.Neyse öylece bıraktık halıyı gittik kahvaltı yapmaya.Gün uzun belli oldu bize tatil haram.Güzell ve uzunn bir kahvaltı yaptık öncelikle.
Sonra halı temizlendi mobilyalar kaldırıldı.E hazır mobilyalar kaldırılmışken evin dizaynından sıkılan ev sahibesi buyurdular ki'' Evin dizaynı değişe''.EE değişti tabi emir büyük yerden.Uleeeen yeter ama dedim sonunda.Tatil günü oldu işkence günü.Mola dedim kahve molası.Neyseki efenim bir kahve molası verdirebildim:)
Ama bugün efenim her yerim tutulmuş durumda.Halı yıkama makinesi kullanmak ta zormuş efenimm.Yorgun ve de argın haftanın ilk gününe başladık neyse.
Hayırlı haftalar selsiz normal yağmurlu günler herkese.
Not.Yazar mısın sen '' yağmur güzeldir,hele ıslanmıyosanız daha güzeldir '' felan fişmekan diye.Al işte .Sudan çıkmış balık yaptı yağmur seni.Neyse efenim Allah hepimizi doğal afetlerden uzak günler nasip etsin.

Yağmur

2007-11-14T14:21:00.000+02:00

Yine yağmur yağıyor.

Hasretle beklediğimiz,susuz kalmaktan korktuğumuz bir yaz sonunda yine

yağmur yağıyor.

Bereket yağıyor eskilerin deyimiyle.

Böyle günlerde sıcacık bir evde üzerimde battaniye ,elimde bir bardak çay ve güzel bir kek yada kurabiye kokusu ,e televizyondada eski bir Türk filmi olursa daha ne isterki gönül.

Koskocaman bir pencereden ormana yağan yağmuru yada denizi seyretmek, çıtırdayan bir şöminenin başında şarap içmek de hiç fena olmaz aslında.

Yağmur güzeldir.

Çalışırken de , ne kadar çok ne kadar hızlı yağarsa yağsın ıslanmayacağını bilmek güzeldir.Huzur verir.

Hele yağmurdan sonraki toprak kokusu daha da güzeldir.

Ama yağmur bugün burada olduğu gibi hiç durmadan yağıpta sel felaketinin eşiğinden dönülürse kabus olur kabus.

Şaka olmalı

2007-11-08T17:33:00.000+02:00

Çok güzel bir hafta sonu geçirdim.Yenilendim sanki.Ne kadar çok seviyorum bahçeleri bir bilseniz.Sabahın erken saati kalkıp bahçeyi dolaşmayı, huzur içinde meyveleri toplamayı,o sessizlikte kafamı dinlemeyi.Hele birde bir gün evvel yağmur yağmışsa ve yapraklarda damla damla sular varsa değmeyin keyfime :) İşte Huzur budur.

Biz(yani ailem) sanıyorum gelişime ayak uydurmamıza rağmen, topraktan asla vazgeçmeyenlerdeniz.

Narenciye ,üzüm,ceviz,zeytin,nar,armut,vişne,ayva(hemde 2 ton kadar meyva veriyor),incir,elma,erik... ağaçlarımızın yanında kendi dometesimizi ,patlıcanımızı ,biberimizi ,kerevizimizi, kabağımızı(hem tatlısını hem tuzlusunu) ....yetiştiriyoruz.Pazara çıkmıyorum pek anlayacağınız:)

Bunların hepsi umarım çocuklarımada miras kalır.Umarım onlarda bunun kıymetini bilirler.

Çünkü artık toprakla uğraşan insan sayısı zaman içinde gitgide azalıyor.Kendi ürününü üreten anlamında tabiiki.Eskiden babannemin yada aneannemin evinin hemen önünde küçük bir ekili alanı olurdu.Sık kullanılan sebzeler için.Zaten üzüm her evin önünde vardı. Çardaklara sardırılırdı gölgesinden faydalanmak için.Yaprakları zaten tartışılmaz lezzetli.Ama şimdi koca koca apartmanlar sadece boya ile renkleniyor.

Ben hiç hazır zeytin yememiştim ta ki üniversiteye gidene kadar.Gerçi şimdide yemiyorum ama ara sıra alırdık üniversitedeyken dışardan.

Ne garip eskileri özlüyor insan .Bunca çeşite rağmen babannemin yaptığı peyniri,anneannemin pişirdiği bazlama yı özlüyorum.

Üstteki yazımı yazdıktan sonra öğrendiğim ben ve ailem için üzücü olan olay hakkında da bir kaç cümle etmek istiyorum.Bazen insanı dinden imandan çıkarıyorlar yahu.

Eskileri yaşatamıyoruz malesef.

Yaşatamadığımız gibi teknolojiye de yenik düşüyoruz,düşürülüyoruz.Bizim epey büyük olan ayva,nar,ceviz ve elma ekili tarlamızdan doğalgaz boru hattı geçecekmiş.İnanamıyorum.
Az ilerdeki tarladan geçirin bak orası ekili değil , yok illa at gözlüğüyle bakacağız ya .Bürokrasi denen illet var ya . Bilemiyorum .Geliyolar ölçüp biçiyolar . Ne olacak nasıl olacak.Yok bizim Ankara'da tanıdığımız.Acaba ondan mı başımıza geliyor bu tarz olumsuzluklar.Daha evvel de okul yapmak için devlet arsamızı istimlak etmişti.Sonra yetmedi ilçemizin tüm yolları nedense bizim arsalarımızdan geçti.Toprakta gözümüz yok ama, o ağaçlar ne zorluklarla yetişiyor , ne kadar zaman alıyor meyve vermesi. Meyve verene kadar ne kadar çok bakım istiyor.Biliyor musunuz ?
Aklım almıyor.Ülkemde yapılan yanlışları durdurmaya ,düzeltmeye gücüm yetmiyor.
Bakalım elimizden geldiği kadar uğraşacağız ama ailem yıllardır bu durumlara o kadar alışmışki yapacak bir şey yok diyorlar.Ne yani devlet gelecek yıllardır ektiğimiz gözümüz gibi baktığımız arsamızı gene istimlak edecek ve boru hattını geçirecek.

Biri şaka yapıyor olmalı.

Mutluluk

2007-11-01T18:07:00.000+02:00

Mutlu olacağım
Mutlu olacaklar
Mutlu olacağız

İçimden sessizce geçenler

2007-10-31T17:41:00.000+02:00

Siyasi lakırdılar etmek istemiyorum aslında ama içim de elvermiyor gündeme değinmeden geçmeye.Görmemiş gibi yapmaya.Benim de kardeşim asker.Doğuda değil belki, ama yinede düşünebiliyorum hissettiklerini tüm asker yolu bekleyenlerin.Bende katılıyorum yürüyüşlere ben de haykırıyorum "Şehitler Ölmez,vatan bölünmez "diye.Belki bir nebze destek olabilmek için yakınlarına.Onlar için bir şeyler yapabilmek için.Belki de emperyalizmin kucağına düşmüş ruhum biraz olsun kurtulmak istiyor bu vicdan azabından.Bilemiyorum.
Öylesine esiri olduk ki dizilerin şimdi bu yaşananlar gerçek mi yoksa dizi mi anlayamıyoruz.Gerçi bir senaryo olduğu aşikar ama...
Ey Türk halkı ,ne olur 1.vazifeni unutma...

BOŞLUK

2007-10-25T12:35:00.000+03:00

Güzel şeyler yazmak istiyorum.Kuşlardan , böceklerden ,çiçeklerden ,yağmurdan ,toprağın kokusundan bahsetmek istiyorum.Ama olmuyor.Çok mu etkilendim bu sonbahardan bilemiyorum.Herşey üstüste geldi galiba.Sonbahar , eşimin işi ,şehitlerimiz ,sınır ötesi operasyon dalgaları beni fazla sarstı.Haber seyretmeyi yasakladım kendime.Ağlamaktan mecalim kalmadı çünkü.Bayrak görsem gözlerim dolar hale geldim.
Kısa zamanda toparlanmayı istiyorum.Kendime güzel uğraşlar bularak beynimi rahatlatmak istiyorum.Nasıl bir uğraş bulacağımıda bilemiyorum.Küflenmiş bıçak gibiyim desem ,çok mu ilginç bir benzetme yapmış olurum.Öyleyim işte,işe yarayan bir aletim ama...
Neyse bir lodos lazım şimdi bana ,bir kürek bi kayık ,zulada bir kaç şişe yakut yer gök kırmızı.
Söverim gelmişine geçmişine ayıpsa ayıppppppppppppp...

Taziye

2007-10-22T17:54:00.000+03:00

Karanlık bir çukura doğru kaydığımızı hissediyorum.
Ellerimiz kollarımız bağlı,ağzımızda bir bant.Gözlerimden yaşlar süzülüyor,içim parçalanıyor ama sesim çıkmıyor.Tüm Türkiye karalar bağladı.Tüm Türkiye'nin içi kan ağladı.Kulaklarımdan anaların,eşlerin çığlıkları hiç gitmiyor.Başımda bir ağırlık ,içimde derin bir boşluk.Türkiyem aldanma demek istiyorum.Aldanma oyuna gelme.Kardeşi kardeşe vurdurtmak ,Türkiye'yi kendi çıkarları için kullanmak isteyen dış güçlerin oyununa gelme.Çocuklarına geleceğine sahip çık.Savaş bir gelecek vadetmez kimseye.Yaralı bedenler,anasız evlatlar,evlatsız analar ve daha nicelerini bırakır.Savaş bir başarı da değildir.Birilerinin canını alarak,birilerini kimsesiz öksüz vatansız bırakarak alınan zafer midir?Türkiyem sen yüzyıllardır bu oyunlara tanık oldun.Bir kez daha son kez daha soğukkanlı davran.Kana kan intikam intikam değil bu çığlıklar.Feryatlar artık Mehmetler ölmesin Vatan bölünmesin çığlıkları.Dostça , kardeşçe yaşama çığlıkları.
Türkiyem başın sağolsun.

Nutuk Ve Bayram Kutlaması

2007-10-11T10:00:00.000+03:00

GENÇLİĞE BIRAKTIĞIM EMANET
Saygıdeğer Efendiler, sizi günlerce işgal eden uzun ve teferruatlı nutkum, nihayet geçmişe karışmış bir devrin hikâyesidir. Bunda milletim için ve gelecekteki evlâtlarımız için dikkat ve uyanıklık sağlayabilecek bazı noktaları belirtebilmiş isem kendimi bahtiyar sayacağım.
Efendiler, bu nutkumla, millî varlığı sona ermiş sayılan büyük bir milletin, istiklâlini nasıl kazandığını, ilim ve tekniğin en son esaslarına dayanan millî ve çağdaş bir devleti nasıl kurduğunu anlatmaya çalıştım.

Bugün ulaştığımız sonuç, asırlardan beri çekilen millî felâketlerin yarattığı uyanıklığın eseri ve bu aziz vatanın her köşesini sulayan kanların bedelidir.

Bu sonucu, 'Türk gençliğine emanet ediyorum.

Ey Türk gençliği! Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyeti'ni, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir.

Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi, seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek dahilî ve harici bedhahların olacaktır. Bir gün, istiklâl ve Cumhuriyet'i müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şerâitini düşünmeyeceksin! Bu imkân ve şerâit, çok namüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklâl ve Cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın bütün kaleleri zaptedilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şerâitten daha elîm ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunabilirler. Hattâ bu iktidar sahipleri, şahsî menfaatlerini, müstevlîlerin siyasi emelleriyle tevhid edebilirler. Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş olabilir.

Ey Türk istikbalinin evlâdı! İşte, bu ahval ve şerâit içinde dahi vazifen, Türk istiklâl ve Cumhuriyetini kurtarmaktır! Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur!

MUSTAFA KEMAL ATATÜRK

İYİ BAYRAMLAR EFENDİM.

SÖZE GEREK VAR MI?

2007-10-08T11:11:00.000+03:00

GİDEMEM
bazen daha fazladır herşey
bi eşikten atlar insan
yüzüne bakmak istemez yaşamın
o kadar azalmıştır anlam
o zaman hemen git radyoyu aç
bir şarkı tut yada bir kitap oku
mutlaka iyi geliyor
yada balkona çık bağır bağırabildiğin kadar
zehir dışarı akmadan yürek yıkanmıyor
ama fazlada üzülme hayat bitiyor bir gün
ayrılıktan kaçılmıyor
hem çok zor hemde çok kısa bir macera ömür
ömür imtihanla geçiyor
ben bu yuzden hiç kimseden gidemem gitmem
unutamam acı tatlı ne varsa hazinemdir
acının insana kattığı değeri bilirim küsemem
acıdan geçmeyen şarkılar biraz eksiktir
bi şiirden bi sözden bi melodiden bi filmden
geçerip güzelleştirmeden can dayanmıyor
yıldızların o ışıklı fırçası azıcık deymeden
bu şahane hüzün tablosu tamamlanmıyor
SÖZ-MÜZİK:SEZEN AKSU

Ölmek uyumaktır aslında hiç uyanmadan

2007-10-03T13:34:00.000+03:00

21/08/2007 tarihli yazımda hastalığından bahsettiğim Halamız hayata gözlerini yumdu.Allahım bizlere ama en çok eşine ve çocuklarına sabır versin.
Tam 1 yıl olmuştu teşhis konulalı.Son zamanlarda artık iyiden kötüydü.Morfin bantları,morfin iğneleri acısını dindiremedi.Aslında kurtuldu ebediyete kucak açarak.
Allahım günahlarını affetsin ve cennetinden onada bir yer nasip etsin.Amin.

Düşünceli olmak

2007-09-24T18:08:00.000+03:00

İnsanları kırmaktan neden bu denli korkuyorum ki.Alacağımı isterken bile "Rahatsız etmedim umarım.Kusura bakmayın" gibi laflar ediyorum.Ama borcuma sıra geldiğinde, aldığım gün ödeyeceğim neredeyse.Emeğimin karşılığını alamıyorum.Bu denli düşünceli ve kibar olmak istemiyorum yaaaaaaaaaa.

OFFFFFFFFFFFF

2007-09-21T11:37:00.000+03:00

Şen Şarkı
Söz/Müzik: Sezen Aksu

Of oof, of oof
Of oof, of oof

Aşkım günaydın de yeni güne
Yay gibi gerginsin çözül biraz
Bitmez dünyanın derdi ertele
Kurulmanın hiç bir faydası yok, relax

Bırak güneş ısıtsın içini
Bak baharlar açmış beyaz beyaz
Öyle olmasa da sen öyle farzet
Bakarsın umduğundan iyi geçer yaz

Of oof, of oof
Of oof, of oof

Sıkıldım sıkıldım uçmak istiyorum
Yalınayak yere basmak istiyorum
Ne eksiğimiz var çiçekten böcekten
Tabiat misali coşmak istiyorum

Sıkıldım sıkıldım kaçmak istiyorum
Yalınayak yere basmak istiyorum
Ne eksiğimiz var çiçekten böcekten
Ben de onlar gibi coşmak istiyorum

Aşkım herşeyi yokuşa sürme
Olursa olur olmazsa olmaz bu şans
Herkesin durduğu yer dünyanın merkezi
Empati sempati yani tolerans

Bırak güneş ısıtsın içini
Bak baharlar açmış beyaz beyaz
Öyle olmasa da sen öyle farzet
Bakarsın umduğundan iyi geçer yaz

Of oof, of oof
Of oof, of oof

Sıkıldım sıkıldım uçmak istiyorum
Yalınayak yere basmak istiyorum
Ne eksiğimiz var çiçekten böcekten
Tabiat misali coşmak istiyorum

Sıkıldım sıkıldım kaçmak istiyorum
Yalınayak yere basmak istiyorum
Ne eksiğimiz var çiçekten böcekten
Ben de onlar gibi coşmak istiyorum

Sıkıldım sıkıldım uçmak istiyorum
Yalınayak yere basmak istiyorum
Ne eksiğimiz var çiçekten böcekten
Tabiat misali coşmak istiyorum

Düzenleme: Erdem Yörük
Klasik Gitar, Elektrik Gitar: Ant Şimşek
Akordion: Erdem Yörük

İş Güç

2007-09-12T16:18:00.000+03:00

Son durumları bildiriyorum...
Benim isim annesi olduğum,eşimin de ortak olduğu şirket 12/09/2007 itibariyle tarih olmuş bulunmaktadır.(devredildi)Devrederken içimiz acısada(her türlü annelik zor.İsim annesi olmak şirketle aramızda özel duygusal bir bağ oluşturmuş)Turizmin içler acısı olması,ortağımızın sabit fikirle marka yaratacağız diye uğraşması ve bize para kaybettirmesi(asla bir şirkette %20 ortak olmayınız,söz hakkınız olabilmesi bakımından)bardağı taşıran damlalardan sadece bir kaçı.Yani kocamın artık bir işi yok anlayacağınız.Yok demek yanlış aslında , boğaz tokluğuna çalışacağı bir işi var.Şimdi ramazan boyunca dinleneceğinden,evde yemek,temizlik,çamaşır,ütü elinden öper artık.
Herşeyin hayırlısı.
Neyse onun dışında turp gibiyiz.Neşemiz yerinde.Geleceğe her şeye rağmen umutla bakmaya çalışıyoruz.En kısa zamanda(performansından memnun kalmaz isem acil olarak )
yeni iş haberleriyle karşınızda olmayı umud ediyoruz efendimmmm.
İyi günler,iyi haftalar sizlerin olsun .
Sevgiyle kalın...

Bu sevda yasak bana

2007-09-07T17:09:00.000+03:00

Çook tembel bir insanım.Evde yatıp dışarı çıkmamayı yeğliyorum çoğu zaman.Bir iş yaparken de bazen çok zor geliyor.Bayılıyorum şu yemek bloglarında hem çalışıp,hem pasta börek yapıp(aslında sanatsal çalışmalar yapıyorlar o da ayrı bir yazı konusu), hem arkadaşlarıyla buluşup,hem gezip görüp ,hem de kendilerinden başka birilerine yardımı dokunan insanlara.Bak ben yazarken bile yoruldum o kadar yani :)
Bende bir şeyler yapmak istiyorum çalışmak dışında tabii.Hali hazırda tökezleyerekte gitse bir işim var Allah'tan.Ama kardeşim en yakın kurs fizanda.Yemek anlamında değil yanlış anlaşılmasın her alanda.En küçük bir eğitimi almak için hem onca yolu (bu benim gibi ilçelerde yaşayanlar için tabii)katetmek hemde dünya kadar para harcamak gerekiyor.(Yol masrafı,kalacak yer gibi.)
E onu geçiyorum.Bir konsere gidelim ,yada bir tiyatroya.E oda yok Allahımıza Bin Şükür.Ondan sonra diyoruz ee ülkemiz sanatsal açıdan çok geride kaldı.Kalır tabii.Adam görmüyoki sayenizde ne bir konser ne bir tiyatro.Bale günleri vardı şirin Turizm ilçemizin ödenek ayrılamadığı için 1 yıl yapılabildi.EE ülke parasız,belediyeler parasız ,halk parasız .Nereye kadar gidecek bu böyle.
İnsanlarımız televizyon seyreder tabii.Bu alanda rekorlar bile kırarız.Ne yapsın gariban .Sen bir imkan sağla bak çekirdeğini alır koşa koşa gider benim memleketlim.
Tiyatro,konser,bale ve operayı bir kaç büyük ilde ve 1-2 çok popüler turizm ilçesinde yapmakla olmuyor malesef.
Burda dünya kadar restaurant var.Hinti,Çini,Kebapçısı,Suşicisi....Ama kardeşim bunlar sadece karın doyuruyor.Beynimi ne doyuracak.Kitap okumak ta bir yere kadar.Görsel şenlikte ister beynim ara sıra.Hem hergün dışarda yemekte çekilmiyorki.Benim zeytinyağlı yemeklerim dururken.
Sonra buraya tatile gelenler bana diyor ki ;"Ne kadar şanslısın.Burası cennet gibi." Kabul ediyorum Cennet ama... Ama'sı var işte.
Aslında ben bu kadar tembel değildim.Bu cennet beni tembel yaptı.Bundan 2 sene evvel ben de 3 büyük ilimizden birinde yaşıyordum.Sonra hayatımızı küçültme kararı aldık.Çocuklarımız da bizim gibi yeşilin ve denizin içinde büyüsün diyerek.Şehrin o stresli havası içinde yer almak kendi tercihleri olsun istedik.İyi mi ettik kötü mü henüz cevabını bulamadım.

İnanç

2007-09-05T17:26:00.000+03:00

Hem benim hem eşimin işlerinin hiçte iyi gitmediği bugünlerde bahtımızı döndürmek için inançtan başka sarılacak hiç bir şeyimiz yok.İşte bugünlerde tarafıma gelen bir maili sizlerle paylaşmak istedim sadece...

"İki melek yeryüzünü dolaşmaya çıkmışlar.. Tabii insan kılığında... Akşam olmuş... Kentin en zengin semtinde lüks bir villanın kapısını Tanrı misafiri olarak çalmışlar... Ev sahipleri somurtarak buyur etmişler onları... Yemek falan teklif etmemişler... Sıcacık misafir odaları yerine, buz gibi ve nemli bodruma iki şilte atıp “Geceyi burada geçirebilirsiniz” demişler... Şilteleri betona sererken, yaşlı melek duvarda bir çatlak görmüş. Elini uzatmış. Şöyle bir sürmüş yarığa... Duvar eskisinden sağlam olmuş. Genç melek

- “Niye yaptın bunu?” diye sormuş merakla...

- “Her şey her zaman göründüğü gibi değildir” demiş yaşlı melek yavaşça...

Ertesi akşam melekler bir köy evinde çok fakir, ama çok iyiliksever bir aileye misafir olmuşlar. Her şeyleri bir tanecik inekleri imiş. Onun sütünü satıp geçiniyorlarmış. Ev sahipleri mütevazi sofralarına almış onları... Allah ne verdiyse beraber yemişler. Yatma zamanı gelince kadın “Siz uzun yoldan geliyorsunuz, yorgun olmalısınız” demiş... “Bizim yatakta siz yatın, bir rahat uyuyun. Biz şu divanda idare ederiz.” Güneş doğarken uyanan melekler, zavallı adamla karısını iki gözleri iki çeşme ağlar bulmuşlar. Hayattaki tek servetleri inekleri bahçede ölü yatıyormuş. Genç melek öfkeden deliye dönmüş...
- “Bunu nasıl yaparsın... Bu kadar iyi insanların yegane servetinin ölmesine nasıl izin verirsin.. Önceki gece gittiğimiz villada her şey vardı, ama kötü ev sahipleri bize hiçbir şey vermediler. Sen onların bodrumlarını tamir ettin. Bu fakir insanlar bizimle her şeylerini paylaştılar. İneklerinin ölmesine göz yumdun?..”

- “Her şey her zaman göründüğü gibi değildir evlat” demiş, yaşlı melek gene...

- “Nasıl yani?” diye daha da öfkeyle yinelemiş sorusunu genç melek..

- “Her şey her zaman göründüğü gibi değildir evlat” demiş yaşlı melek bir daha.. Ve anlatmış... “İlk gittiğimiz zengin evinin o duvar çatlağının içinde yıllar önceden saklanmış bir hazine vardı. Ev sahipleri, zenginlikleri ile çok mağrur, ama hiç paylaşmayı sevmeyen insanlar oldukları için bu defineyi bulmayı haketmemişlerdi. Çatlağı kapayıp, onları bu hazineden ebediyyen mahrum ettim. Dün gece fakir köylünün yatağında yatarken ölüm meleği, adamın karısını almaya geldi. Kadının hayatını bağışlamasına karşılık ona ineği verdim.

- Her şey her zaman göründüğü gibi değildir. İşler bazen istendiği gibi gitmez göründüğünde, aslında olan budur. Eğer inançlı isen, her işte bir hayır olduğunu düşünürsün. O hayrın ne olduğunu da,"

Leyleği Havada Gördüm

2007-09-04T16:21:00.000+03:00

2007 yılına otobüste girmiştim.Hani derler ya nasıl girersen öyle geçirirsin 1 yılı diye.Yeni Yıla girerken ,kimi kırmızı ve yeni iç çamaşırı giyer donansın diye,kimi gülümseyerek ve şarkılar söyleyerek girer hep mutlu olsun diye kimi de sevdiklerine sarılarak girer hep sevgi dolu kalsınlar diye.
Bu yıl benimde yolda girmem münasebetiyle sanırım ömrüm yollarda geçti. İstanbul ,İzmir derken bu hafta sonu da Eskişehir'deydim.
Eskişehir'de beni çok etkileyen ve hayatımda ilk defa karşılaştığım bir manzaradan bahsetmek istiyorum.Keşke iyi bir fotoğraf makinem olsaydı da sizlerlede paylaşabilseydim o manzarayı.
Kahvaltıdan sonra balkonda kahve keyfi yaparken,gökyüzüne doğru kafamı kaldırmamla çığlık atmaya başladım.Yüzlerce Leylek,yavrularıyla beraber göç ediyordu.Holezon şeklinde kafamızın üstünden süzüle süzüle,döne döne hiç kanat çırpmadan öylece göç ettiler.Uzun süre hiç konuşmadan öylece bakakaldım.Daha evvel tabiki leylek gördüm ama hiç böyle bir olaya tanık olmamıştım.Nasıl güzellerdi anlatamam.Ne kadar çoklardı.Nasıl da güzel süzülüyorlardı.
Şimdi bu kadar çok leyleği havada gördüğüme göre gene halk arasındaki inançtan yola çıkarak gezmeye devam edeceğimi düşünüyorum.Bu da beni mutlu ediyor:)Hiç gezmeyi sevmiyorum anlayacağınız ;)

Bazı Kavramlar

2007-08-23T16:38:00.000+03:00

Demokrasi:Halkın egemenliği temeline dayanan yönetim biçimi, el erki, demokratlık.
Demokratik: Demokrasiye uygun: "Türkiye Cumhuriyeti demokratik, laik ve sosyal bir hukuk devletidir."- Anayasa.
Laiklik:
1 . Laik olma durumu, laisizm.
2 . hukuk Devlet ile din işlerinin ayrılığı, devletin, din ve vicdan özgürlüğünün gerçekleşmesi bakımından yansız olması, laisizm: "Türkiye Cumhuriyeti, laikliği umdeleri arasına koymakla dini, tecavüzden, istismardan, menfaate, şerre alet etmekten kurtardı."- O. S. Orhon.
Laik :Din işlerini devlet işlerine karıştırmayan, devlet işlerini dinden ayrı tutan: "Türkiye Cumhuriyeti ... laik ve sosyal bir hukuk devletidir."- Anayasa.
Özgür:
1 . Herhangi bir kısıtlamaya, zorlamaya, şarta bağlı olmayan, serbest, hür: "Muallim Naci'den önceki çevirmenler de çok özgür bir çeviriden yanadırlar."- S. Birsel.
2 . Yönetim bakımından yabancı bir gücün etkisi altında bulunmayan, başka bir yönetime bağlı olmayan, bağımsız, hür (ulus, ülke).
3 . Kendi kendine hareket etme, davranma, karar verme gücü olan.
4 . Tutuklu olmayan, hür.
5 . Başkasının kölesi olmayan, hür.
6 . Siyasi bir güç tarafından denetlenmeyen, engellenmeyen: "Özgür basın. Özgür girişim."- .
Özgürlük :
1 . Herhangi bir kısıtlamaya, zorlamaya bağlı olmaksızın düşünme veya davranma, herhangi bir şarta bağlı olmama durumu, serbestî: "... her çeşit baskı, sanatın özgürlüğünü yok eder."- Y. N. Nayır.
2 . Her türlü dış etkiden bağımsız olarak insanın kendi iradesine, kendi düşüncesine dayanarak karar vermesi durumu, hürriyet: "Özgürlük görece bir kavramdır, onu oldum olasıya bilmişimdir."- A. Erhat.
Cumhuriyet: Milletin, egemenliği kendi elinde tuttuğu ve bunu belirli süreler için seçtiği milletvekilleri aracılığıyla kullandığı yönetim biçimi: "Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Atatürk'tür."- .

Bu kavramları unuttuk sanırım hatırlatayım dedim.Bu kelimelerin sözlük anlamları Türk Dil Kurumunun sitesinden alınmıştır.

Evet herkes özgür iradesini kullanarak oylarını kullandı.Elbette,herkesin özgür iradesine saygım var.Ama benimde eleştirmeye hakkım var.Bu da özgürlük.
Beğenmediğim,yanlış gördüğüm,sakıncalı gördüğüm şeyleri iletme adına yapmam gereken şeyler var.
Müslüman yada Atatürkçü diye kimseyi eleştirmiyorum ki sadece herkesin laik ve özgür olmasını istiyorum.Yoksa çoğunluğun müslüman ve Atatürkçü olduğu bir ülkede değil miyiz?
Ben sadece eğitimli ama kara cahil,bağnaz ,çevresindeki gelişmelere at gözlüğü ile bakan,din ve siyaseti birbirine karışıtıran insanlara karşıyım.Karşı olmayada devam edeceğim.

Hastalık Sağlık

2007-08-21T15:24:00.000+03:00

Gene önümde analiz raporları ve gene bir poşet ilaç.Bu sefer iğnede var üstelik:( Yaşlanmaya başladım galiba.Eskiden pek bilmezdim doktor kapılarını.Ama Allah beterinden saklasın.En azından halledilebilecek şeyler.
Geçtiğimiz haftasonu İzmir'e gittik.Eşimin Halası rahatsız.Hem onu görelim hemde eşiyle ayrılma noktasına gelen Kuzeni görelim diyerek.Hastaneden moralimiz sıfır olarak çıktık.
Çünkü yapılabilecek pek bir şey kalmadığını söylüyor doktorlar. Karaciğer kanseri.Ameliyatta oldu ama tekrarladı.Şimdi bacakları tutmuyor.Muhtemelen sinirlere bası yapıyor.Ama çıkmayan candan ümit kesilmez demişler.Umarım Yüce Rabbim onu kocasına ve çocuklarına bağışlar.

Akşama kuzenlere gittik.7-8 kilo vermiş herhalde.Morali biraz daha iyi.Psikolojik destek alıyor.İşine devam ediyor.Yaşama tutunmuş.Ama konu açılınca ilaçlara rağmen ağlayabiliyor. Yaşadıklarını anlattıkça sinirden elim ayağım titredi.Mahkeme sürecini etkilemiyeceğini bilsem evine gidip iki çift laf edecektim adamın.Ama avukat sakin olmamız gerektiğini söylemiş.Karşı tarafın eline koz vermemeliymişiz.Kuzenin o kadar canı acımışki ,adamın da canını acıtmak istiyor.Gerek boşanmayı sürüncemede bırakarak gerekse maddi manevi tazminat talep ederek.
Severek evlenirken hiç düşünmüşlermiydi acaba bunların başlarına gelebileceğini?Yada evlenirken iki kişi ile alınan karar neden boşanırken de öyle olamıyor?Üffffffffffff zor şeyler bunlar.Allah kimseye vermesin.

Nargilem Duman Duman

2007-08-15T10:59:00.000+03:00

Nargilem duman duman
Bayıldım aman aman
İstanbul güzel ama
Zabitleri pek yaman

2 günlük İstanbul gezimizi bu şarkıyla sonlandırmış bulunmaktayım.İstanbul çok güzel bir şehir.Her gittiğimde beni o hayaldan bu hayale sürüklüyor.Ama bakımsızlığı ve keşmekeşliği de yüreğimde ince bir sızı yaratıyor.
Neyse kardeşim iç güveysinden hallice.Askerliğin kolay olduğunu kimse söylemedi:) El bebek gül bebek yetişmiş bizimki, benzermi baba ocağına , ana kucağına asker ocağı?Oldukça zayıflamış.Zayıflayınca dişleri eğreti durmaya başlamış ağzında. Aramızda kalsın benden yaşlı göstermiş onu bu zayıflık.Ama üzülmüyorum.Gelince düzelir.Şubatta gelecekler kendileri.O zaman kilonun dibine vurur nasıl olsa.
Dedim ki üzülme ,dökülen saçlarına bakarken kendime ve ona ;Saç ektiririz.Üzülme dedim ,çarpılan dişlerine bakarken tel taktırırız. Yıpratmış biricik kardeşimi bu askerlik.Ama üzülmeyeceğim. Çünkü üzüldükçe hayatın yükü daha da artıyor omuzlarımda.
Hem ben üzülürsem kim ona moral verebilecek ki.Kim onu zorla olsada güldürebilecek.
Neyse hayat devam ediyor.Bugünlerde geçecek az kaldı.
İstanbul gezimden bahsetmek isterim kısa da olsa.Öyle alışveriş merkezi turu falan yok gezimde.Malum kardeşimi görmeye gittiğimden ve hergün bir yenisinin inşaatına başlanan o koca koca alışveriş merkezlerinde dikkatim dağılıpta o dükkan senin bu dükkan benim gezeceğimi bildiğimden tüm ısrarlara rağmen gitmedim.Önemli olan kardeşimle iki lafın belini kırmaktı çünkü.Bol bol susan kardeşime rağmen.Ağzından lafları kerpetenle çektik çoğu zaman.O çok sevdiği yaprak sarmalarını (ta buralardan oralara yapıp götürdüğüm ve taze yaprak bulmak için epey çalıştığım)bile zorla yedirdim.O kadar yani.Ama geçecek,bu askerlikte bitecek.O haylaz bakışları yeniden gözlerine gelecek.Biliyorum ve inanıyorum.
Yeniköy'de güzel bir cafeye gittik.Şöyle yalıların arasında olan denize sıfır,sakin.Sohbet edebileceğimiz,bir şeyler yiyebileceğimiz bir cafe. Daha sonra Malta Köşküne çıktık.Ne kadar güzel bir yermiş orası. Daha evvel Emirgan Korusuna gitmiş ,orayı da çok beğenmiştim ama burasıda harikaydı yani.Tek şikayetim, buralarda hadi içki yok coca cola neden yok ya da ıce tea ? Anlayamadım.
Neyse yazımıza devam edelim , bunlar derin konular girersek çıkamayız. İstanbul'un boş olmasından faydalanıp arabayla Rumeli Kavağı'na kadar gittik yavaş yavaş.Ah İstanbul keşke ağzın dilin olsada konuşsan.Neler gördün,neler duydun,neler yaşadın...
Ertesi gün de biraz Eminönü,Ayasofya,Selimiye Cami,Topkapı Sarayı,Alman Çeşmesi ... gibi bir çok tarihi yeri babamın daha evvel görmemiş olması sebebi ile kısa da olsa turladık.
Kardeşim her akşam birliğine geri dönmek zorunda olduğundan saat 18,00 den sonra da tanıdıklarla Silivri'ye kadar uzandık.
Ama yordu bu İstanbul beni.Karmaşası,kalabalığı,havası,arabayla uzun uzun gidilen yolları...Kardeşim sürekli olarak "Abla burası İstanbul,burada yakın diye bir yer yok" dedi durdu . Henüz kendimi toparlayamadım anlayacağınız.
Ama her şeye rağmen "İstanbul güzel ama ,Zabitleri pek yaman " şarkısını söyleyerek bir başka İstanbul gezisi ve kardeşimi görme planları yapıyorum şimdiden.